VLAM magazine webinar: Laurie Mintz

In dit informatieve 1,5 uur durende webinar van VLAM bespreekt de Amerikaans Ph. D. Laurie Mintz de twee meest voorkomende seksuele problemen waarmee vrouwen worstelen:

“Verminderd seksueel verlangen en moeilijk bereikend orgasme”.

Laurie zal in een uur zowel de oorzaken als de oplossingen voor deze veelvoorkomende problemen beschrijven, en in het laatste half uur zal Laurie vragen beantwoorden die via de chat gesteld kunnen worden.

VLAM Webinar: Laurie Mintz
Maaandagavond 7 december 2020
20.00 – 21.30 uur
€ 25,- (incl btw)

Kaartjes kun je HIER bestellen.

Laurie Mintz is auteur, therapeut, professor en spreker. Als hoogleraar a/d Universiteit v Florida doceert ze de psychologie v menselijke seksualiteit. Laurie heeft meer dan 50 onderzoeksartikelen in wetenschappelijke tijdschriften en academische boeken gepubliceerd. Ze is lid v/d American Psychological Association, wat aangeeft dat haar werk een positieve nationale invloed heeft gehad o/h gebied v/d psychologie.

Ze is auteur van twee populaire boeken – met als doel vrouwen seksueel sterker te maken: “Becoming Cliterate: Why Orgasm Equality Matters and How to Get It” (2017) en “A Tired Woman’s Guide to Passionate Sex: Reclaim Your Desire and Reignite Your Relationship” (2009)

Een relatie tussen twee geliefden bestaat feitelijk uit vier richtingen van emotioneel verkeer: hoe ik met mezelf omga (1) en hoe jij met jouzelf omgaat (2), hoe ik jou benader (3) en hoe jij mij benadert (4). Alle interacties in een relatie zijn gekleurd door deze vier bronnen van emotie. Als iemand zegt dat ‘de relatie niet goed gaat’ dan is er iets mis in deze stromen van communicatie. Want de relatie an sich bestaat niet. Het is niet zo dat je samenwoont met je partner en dat de relatie ondertussen als pluizig huisdier door de kamer loopt.

Op het moment dat je een extra persoon toevoegt aan je liefdesleven, komen er vijf richtingen van emotioneel verkeer bij: personen A, B en C verhouden zich allemaal tot zichzelf en onderling tot elkaar. Teken het maar uit. Eén persoon extra komt dus neer op meer dan een verdubbeling van de emotionele stromen. Daarom moet er in een stabiele, consensuele, non-monogame relatie meer gepráát worden dan gesext. Daarom kan het zijn dat mensen heen en weer gaan tussen wel of niet monogaam: niet iedereen kan de (emotionele) ruimte opbrengen om zoveel communicatie te onderhouden. Alles is constant in beweging.

Even terug: consensuele non-monogamie, waar heeft Cat het nu weer over. Non-monogamie = alle andere vormen dan monogamie. Niet moeilijk uit te leggen.

Consensueel = iedereen stemt in met de gemaakte afspraken. Heel belangrijk: als je niet op de hoogte bent van een afspraak, kan je er niet mee instemmen. Als jouw partner met een ander wil vrijen, maar niet met je overlegt, dan is het wél non-monogamie, maar niet consensueel. Dan is het vreemdgaan. Transparantie is dus van het hoogste belang. Als jouw partner zonder condoom wil vrijen, als jouw partner op zaterdag wil uitslapen, als de andere vriend van jouw partner jóu er niet bij wil hebben op zíjn verjaardag, als wat dan ook – je moet het weten. Nog meer om over te praten!

Er zijn talloze vormen van consensuele non-monogamie. Mono-Poly: één partner wil wel andere relaties en één partner is monogaam. Polyamorie: langdurige liefdesrelaties met meerdere partners tegelijkertijd. Don’t ask don’t tell: doe wat je wilt buiten de deur, vertel me niks (dit gaat meestal niet lang goed). One penis policy: voorbehouden aan heterostellen, als er wel vrouwen bij mogen komen voor hete vrouwenseks of trio’s, maar er geen andere man mee mag doen (gaat meestal ook niet lang goed). Swingen: sex met andere mensen, meestal heterostellen onderling, zonder emotionele band. Wife-swapping: vrouwen ruilen voor een nachtje van partner, nadruk op plezier van de man (erg seventies, niet aan te raden).

Een rampzalige vorm is unicorn hunting: heterostel zoekt een ‘hot bi babe’ (hete biseksuele vrouw) om met beide partners tegelijk een relatie en sex te hebben. Met de gevoelens van de tweede vrouw in dit verhaal wordt meestal weinig rekening gehouden. Het wemelt van de stellen die dit een keer willen, het aantal vrouwen die er oprecht van genieten is sterk in de minderheid.

Andere losse vormen heten ‘vakantieregels’ of ‘carnavalsregels’: een stel maakt het uit voor een vastgestelde periode, zodat ze mogen sexen met wie ze maar willen. Daarna zijn ze weer monogaam. Sterrenclausule is hier een dromerig voorbeeld van: ik ben momenteel monogaam met mijn wederhelft, tenzij Antonio Banderas op de stoep staat. Dan stuur ik mijn partner via de achterdeur het huis uit, onderwijl mijn meest sexy lingerie aantrekkend.

 

Jaren geleden zat ik in de trein, overduidelijk zwanger. Het tafeltje kon niet eens meer naar beneden, zo enorm was de met-baby-gevulde buik. Ik was aan het breien. ‘Krijg je een jongetje?’ vroeg een medereiziger. Het truitje in wording was van blauwe wol. ‘Nee, ik wil niet weten wat het wordt, ik houd gewoon van blauw.’ Persoon in kwestie geloofde me niet en bleef volhouden dat ik een jongen kreeg, maar het niet wilde toegeven. Had ik maar gezegd dat het míjn zaak was. Ik ging in discussie: ‘Stel nou dat ik een jongen krijg die graag roze wil dragen, of balletdanser wil worden, of homo blijkt, moet ik dat dan tegenhouden? Omdat hij blauw aanmoet?’ De medereiziger negeerde mij verder en stapte bij het eerstvolgende station snel uit.

In theorie is er gelijkwaardigheid tussen de seksen, want Nederland is o zo progressief, maar je kunt een bibliotheek vullen met rolbevestigende artikelen uit allerhande media. Google voor de grap eens: ‘mijn vrouw geeft teveel geld uit’ (2 miljoen hits) of ‘mijn man doet niks in huis’ (16 miljoen hits).

Al die vooroordelen, al die culturele beelden, al die vermaningen ‘niet huilen’ (jongen) of ‘dat doet een dame niet’ (meisje) gaan onder je huid zitten en worden compleet geïnternaliseerde drijfveren die de rest van je leven kunnen bepalen. Het ‘glazen plafond’ voor vrouwen in hogere functies, het gebrek aan mannelijke leerkrachten, de betalingskloof bij gelijk werk, alles is terug te voeren op zo’n conversatie zoals ik in de trein had.

Het moederinstinct, nog zo’n valse mythe. YouTube staat vol met filmpjes van zoogdieren die andere dieren opvoeden: honden met een rits kleine eendjes achter zich aan, katten met kleine aapjes op hun rug. Het maakt niets uit welk mens voor de baby zorgt, zolang het met liefde en aandacht gebeurt. De persoon die het meeste tijd met een baby doorbrengt, wordt de persoon die ook de meeste aandacht terugkrijgt. Je ontwikkelt een instinct als je iets vaak doet, dus zo lang we vrouwen in de moederrol duwen, zijn we er verdomd goed in en zullen we zorgen tot we erbij neervallen.

Als je een meloen in een vierkant bakje laat groeien, dan wordt hij vierkant. Als je een kind levenslang vertelt dat hij een jongen is en zich daarom stoer dient te gedragen, dan wordt hij stoer. Of niet, en dan voelt hij zich daar schuldig over, en dan idealiseert hij andere mannen die wel stoer geworden zijn. Veel ingewikkelder is het niet. Leer dus luisteren. Word je bewust van je eigen vooroordelen. Vraag aan je kind, aan je partner, aan je collega in welke rol hij/zij/het zich gelukkig voelt en probeer ze te helpen – opdat ze hetzelfde bij jou doen.

 

For the record: het was een meisje. Ze draagt blauw en roze en waar ze maar zin in heeft. Ik doe mijn stinkende best om haar meer te laten zien dan een vierkant hokje, maar soms is het vechten tegen de bierkaai.