Intimiteit en seksualiteit bij dementie – Frans Hoogeveen

 

“Mijn man (vrouw) is mijn man (vrouw) niet meer”, verzuchten partners van mensen met dementie vaak. Als je partner dementie krijgt verandert je relatie met hem of haar. Die wordt daardoor minder wederkerig. Ook als de relatie voorheen altijd goed was.

Frans Hoogeveen, gz-psycholoog en specialist dementiezorg, schreef er een boek over: Intimiteit en seksualiteit bij dementie. Een ‘ondergeschoven’ onderwerp, vindt hij. “Het onderwerp moet uit de taboesfeer worden gehaald. In het boek geef ik deze partners tips om de intimiteit en, indien gewenst, de seksualiteit binnen hun relatie zo goed mogelijk te behouden of daarvoor te compenseren.”

 

OnFrans Hoogeveen over intimiteit en seksualiteit bij dementietwricht

Frans werkt al ruim 30 jaar in de zorg voor mensen met dementie en hun naasten, zowel in de thuissituatie als intramuraal. “Ik vind oude mensen ‘interessanter’ dan jonge mensen. Oude mensen hebben een leven van ontwikkeling achter de rug, en ja, er is ook verval dat hen interessant maakt. Oude mensen zijn dus ‘meer’. Dementie kan om meerdere redenen een ontwrichtende aandoening zijn. Tragisch daarbij is dat mensen met dementie al snel in een ‘hokje’ worden gestopt. Dat is ook wat zij zelf zeggen, al in de eerste fase van hun aandoening: ‘Ik word anders behandeld. Ik hoor er niet meer bij’. Mijn ervaring in die dertig jaar is, dat met goede begeleiding heel veel mensen met dementie nog langere tijd een leven kunnen leiden dat zij zelf de moeite waard vinden. En daar wil ik mij als professional voor inzetten.”

Liever dood dan dement in een verpleeghuis?

“Er bestaan veel verkeerde beelden en ideeën over de ouderdom, zoals het idee dat oude mensen geen behoefte meer hebben aan seks. Ook over dementie als aandoening bestaan veel onjuiste denkbeelden, meestal zeer somber gekleurd. ‘Liever dood dan dement in een verpleeghuis’, is een veelgehoorde opvatting. Deze beelden en opvattingen moeten worden bijgesteld. Oude mensen en mensen met dementie zijn in de eerste plaats gewoon mensen, met dezelfde behoeften als die jij en ik hebben. Als wij verstoken blijven van intimiteit en seksualiteit, dan lopen wij het risico ongelukkig te worden. Dat geldt ook voor oude mensen en mensen met dementie. Door meer aandacht hieraan te besteden kunnen we een bijdrage leveren aan hun (ervaren) kwaliteit van leven.”

Praten over behoeften

“Intimiteit (verbondenheid met je meest nabije naasten) en seksualiteit zijn menselijke basisbehoeften. Die veranderen in de loop van een mensenleven mogelijk wel, maar verdwijnen zeker niet als je ouder wordt of dementie krijgt. In de professionele zorg wordt aan deze behoeften van ouderen (met dementie) echter weinig aandacht besteed. En ook de betrokkenen zelf, de persoon met dementie en diens partner, vinden het moeilijk om over deze behoeften te praten en hulp te vragen. Het boek is dus zowel geschreven voor mensen met dementie en hun partners, als voor professionals in de zorg voor mensen met dementie.”

 

Boek voor mensen met dementie, hun partners én professionals in de zorg

Tips

Frans sluit af met twee adviezen:

1:   Wees open over de problemen die je ervaart en vraag (professionele) hulp.

2:   Zoek actief situaties op die voor jou en je partner vroeger waren verbonden met betrokkenheid op elkaar, en begeef je in die situaties. Je vergroot dan de kans dat je partner met dementie, al is het maar voor een moment, de oude verbondenheid naar jou vertoont.

Tegen jou, als lezer, zou Frans willen zeggen: “Lees het boek, denk erover na, beantwoord de vragen die ik je stel, probeer de tips en suggesties uit, en bericht me daarover. Neem als professional actie om het onderwerp binnen jouw zorgorganisatie op de agenda te krijgen.”

Vlam Webinar met Frans

Aanmelden voor dit webinar kan HIER

Meer weten?

💌 info@franshoogeveen.com

www.franshoogeveen.com

 

 

Tips voor intimiteit en seksualiteit

Amy en Esmee zijn trots op hun high-class escortservice Pink Sheets. In het nieuwste nummer van Vlam vertellen ze over hun werk: hun ervaringen en de kneepjes van het vak. Ze vinden het vooral belangrijk de high-class escortbranche uit de taboesfeer te halen en de samenleving een beetje ‘op te voeden’: “De meeste mensen denken er veel te makkelijk over. Het is zowel psychisch als fysiek best pittig. Het is echt vakwerk!” Amy en Esmee helpen graag eeen aantal mythes en taboes over de escortbranche de wereld uit.

Amy en Esmee Pink Sheets

Amy en Esmee van Pink Sheets

 

Hun hele verhaal lees je in Vlam Magazine #03 (hier te bestellen).

Eerder gaven we al een kijkje tussen de roze lakens:

High Class Escortservice (Pink Sheets I)

Taboes van tafel (Pinks Sheets II)

 

Tips van Amy en Esmee voor andere vrouwen

 

  • Wees niet te streng voor jezelf

    Perfectie bestaat niet. Vrouwen zien als ze voor de spiegel staan altijd wel een vetrolletje te veel op de heupen of bovenbenen. Heb vertrouwen in jezelf en wees niet te streng voor jezelf. Als jij blij bent is het goed, je hoeft niet te veranderen voor anderen.

 

  • Je bent vrouw, niet alleen moeder!
    Wij horen van veel mannelijke klanten dat hun vrouw eigenlijk nooit zin heeft in seks. Ze voelen zich afgewezen en ergeren zich aan het gebrek aan intimiteit. Dit gebeurt veelal als er kinderen in het spel komen. Ladies, je bent een vrouw en niet alleen een moeder. Koop eens een sexy lingeriesetje, want zeg nou zelf: van de huidkleurige onderbroek van de HEMA wordt niemand knap. Kies iets dat bij je past en waar je je fijn in voelt.

 

  • Ga op ontdekkingstocht
    “Waarom heb je geen zin in seks. Is het omdat je toch niet klaarkomt? Voelt het niet fijn? Ga op ontdekkingstocht. Waar word je opgewonden van? Waar zitten je gevoelige plekjes en wat vind je aantrekkelijk in je partner? Van chocolade worden we ook elke keer blij, ook al hebben we het al 100 keer gegeten. Waarom? Omdat het elke keer een stukje geluksgevoel geeft. Dat zou bij intimiteit net zo moeten zijn, je moet dan wel weten of je van de witte, melk of pure chocolade houdt.”

Lees meer in Vlam Magazine

 

💥Heb jij ook interessant werk op het gebied van relaties, intimiteit en/of seksualiteit?

💥En wil je daar graag eens over vertellen?

💥Neem contact op met de redactie van Vlam!

💌Mail: info@vlammagazine.nl 

 

 

GSB: gender- en rasneutrale speelkaarten

 

Overdreven of rechtvaardige? Indy Mellink (23) kwam begin dit jaar met de eerste gender- en rasneutrale speelkaarten op de markt. Daarin zijn de Heer, Vrouw en Boer (of Koning, Koningin en Boer) vervangen door goud, zilver en brons (Gold, Silver, Bronze: GSB). 

Aan Vlam vertelt Indy hoe ze op het idee kwam. Wat wil ze hiermee bereiken?

 

Gelijkheid en rechtvaardigheid

“De oude hiërachie draagt ongelijkheden tussen gender en klasse met zich mee en bovendien zijn alle plaatjes gerepresenteerd door witte mensen, dus eigenlijk ook een rasongelijkheid”, legt Indy uit. “Vandaar dat ik dacht dat er een alternatief moest zijn voor mensen die er behoefte aan hebben. Dus de bedoeling is echt alleen maar een alternatief met gelijkheid en rechtvaardigheid aan te bieden voor mensen die dat graag willen.”

Er is één versie, gewoon de GSB-versie. “Maar met verschillende achterkanten of grootte van de kaarten. Ik kreeg van veel fanatieke bridgespelers berichtjes dat ze graag twee verschillende kleuren achterkanten wilden. Dat heb ik dus aangepast, zodat er nu andere kleuren achterkanten zijn. Ook zijn er nu twee formaten, want er is een verschil in bridge-formaat: er is een formaat dat we vooral in Europa gebruiken, maar spelers uit Amerika vroegen om hun standaard-pokerformaat. Maar allemaal hebben ze de standaard GSB-hiërarchie in plaats van HVB/KQJ- hiërarchie.”

 

“Ik wil niet aan de nieuwe generatie hoeven uitleggen waarom de heer meer waard is”

 

Twee pakjes

“Ik heb deze kaarten gemaakt omdat ik de nieuwe generatie niet wilde opvoeden met zo’n sterke ongelijkheid in speelkaarten. Ik wil niet aan mijn nichtjes en neefjes of mijn toekomstige kinderen hoeven uitleggen waarom de heer meer waard is. Vooral omdat ik zelf zo van spelletjes spelen houd. Mijn uiteindelijke doel is om in zo veel mogelijk winkels te liggen, als bekend alternatief voor de standaardspeelkaarten. Dat je in de campingwinkel staat en kan kiezen tussen de twee pakjes naast elkaar.”

Subtiel

Als vrouw weet Indy uit ervaring hoe subtiel ongelijkheden een rol kunnen spelen. “Ik werk momenteel in IT en als een van de weinige vrouwen merk ik veel subtiele vooroordelen van mensen over wat ik allemaal wel en niet kan. Dat er sneller vaktermen aan mij uitgelegd worden omdat ik die misschien niet zou kennen. Alleen maar omdat ik een vrouw ben. Of dat ik op de universiteit minder snel werd gekozen voor groepsprojecten als enige vrouw in de klas. Waarschijnlijk heeft niemand echt aan hen verteld ‘mannen zijn meer waard en slimmer’, maar hebben ze het op een subtiele manier meegekregen. Wat ik van mijn psychologiestudie ook weet is dat dit soort subtiele ongelijkheden toch een grote rol kunnen spelen in het leven van mensen. Dus dan zijn dit soort kleine subtiele ongelijkheden in een kaartspel wel ook belangrijk.”

 Ja dat kan

Bang voor negatieve reacties is Indy niet. “Er zijn altijd mensen die ‘er iets van vinden’, of speciale gender- en rasneutrale speelkaarten overdreven vinden. Ik wil dan altijd zeggen ‘ja dat kan’. De kaarten zijn ook niet voor iedereen en het is ook zeker geen vervanging, maar een alternatief. Maar onderschat de subtiele ongelijkheden niet! Ik kan je heel wat links geven van studies die dat bewijzen.

Er is geen polarisatie nodig. Je hoeft het niet een megagoed idee te vinden, of superslecht en haatberichten te sturen. Je kan mensen lekker hun gang laten gaan, we hebben een werel

d van opties en keuzes. Als je een optie niet wilt, dan laat je hem voor de mensen die dat wel willen en kies de optie die bij jou het beste past. Ik voeg met mijn kaartspel alleen maar nog een optie toe aan de wereld.”

Met eigen logo

Dat er behoefte is aan de optie die Indy biedt blijkt wel uit de vragen die ze krijgt. “Een groot advocatenbureau had mij had gemaild of ze sets konden bestellen met het bedrijfslogo erop. Ze wilden hun medewerkers/klanten graag iets kleins geven maar wel iets kleins met een mooie gedachte erachter. Dat ze laten zien dat zij ook voor gelijkheid staan. Ik vond dat zo’n mooi gebaar dat ik dat graag voor ze wilde doen. En zo namen meerdere bedri

jven contact met mij op met hetzelfde idee. Daarom heb ik het als mogelijkheid op de website gezet. Zo bereik je wel in een keer veel meer mensen.”

 

 

❤GSB-kaarten bestellen?

www.gsb-playingcards.com

❤Wat vind jij ervan? Laat een reactie achter.

Documentaire Jeffrey Epstein: Filthy Rich

 

Twee jaar geleden – op 10 augustus 2019 – werd Jeffrey Epstein dood gevonden in zijn cel.

Epstein zat vast op verdenking van verschillende zedendelicten. In de Netflix-docu Jeffrey Epstein: Filthy Rich geven de slachtoffers aan dat ze het jammer vinden dat Epstein dood is en er zo makkelijk vanaf komt. Maar volgens hen zijn er nog voldoende mensen die vervolgd en gestraft moeten worden. Er zijn al verschillende bekende namen de revue gepasseerd die ‘bevriend’ waren met Epstein, zoals prins Andrew uit Engeland en oud-president Donald Trump. Om al deze bekende personen hangt een zweem van ‘waar rook is is vuur’ en rijzen de vragen wat zij aan vermoedelijke seksuele handelingen gedaan hebben bij (minderjarige) jonge vrouwen.

Vandaag meldde Nu.nl dat een van Epsteins slachtoffers een rechtszaak heeft aangespannen tegen prins Andrew, omdat hij haar zou hebben misbruikt in Epsteins huis in New York en op andere plekken toen ze jonger dan achttien jaar was.

De documentaire blijft een aanrader, vindt de redactie van VLAM!

👉 Lees ook de recensie die we hier eerder over schreven.

Virginia Woolf wees in 1929 in haar essay A Room of One’s Own er reeds op dat vrouwelijke personages in fictie vaak gedefinieerd worden aan de hand van hun relaties met de mannelijke personages. In 1985 maakte Alison Bechdel een stripverhaal getiteld The Rule waarin een vrouw vertelt dat ze alleen films kijkt waarin waarin minstens twee vrouwen voorkomen, die met elkaar praten en dan over iets anders dan een man. De bechdeltest was geboren. Hoewel oorspronkelijk bedacht voor films, wordt de test inmiddels ook op andere media toegepast, zoals tv-series, games en boeken. Een pijnlijk detail hierbij is dat de helft van de media die wél door deze test komt (namelijk 43%) slechts slaagt omdat de vrouwen praten over trouwen of baby’s.

Vrouwen nemen de ruimte in

In 2020 waren er de ruimtevaartverhalen ‘Proxima’ en ‘Away’ en meiden die in in ‘System Crasher’ en ‘The Queen’s Gambit’ respectievelijk de jeudzorg en de schaakwereld op de kop zetten. Ook het vierde deel van de hitserie ‘The Crown’ met de personages van Koningin Elizabeth en Margareth Thatcher maakte duidelijk dat vrouwen over meer dingen spreken dan alleen over appeltaart en het nieuwste mantelpak. Met steeds meer vrouwelijke scenarioschrijvers en regisseurs wordt er eindelijk een inhaalslag gemaakt. Waar de vrouwen in vroeger tijden vooral opdraafden als de-echtgenote-van, de-dochter-van, de-moeder-van of zelfs slechts als ‘aantrekkelijk decorstuk’, is die andere helft van de wereldbevolking nu een grote verhalenbron. Ja: los van mannen.

AFF Gloria Steinem

En dan was er in het najaar van 2020 nog de release van de speelfilm ‘The Gloria’s’ van regisseur Julie Taymor. Zij maakte 10 jaar terug reeds de succesvolle biopic over Frida Kahlo en verfilmde nu de diverse fasen in het leven van Amerika’s ‘First Feminist’ Gloria Steinem. Hoewel matig ontvangen door de critici geeft de rolprent wel een fraaie blik op wat vrouwen in de afgelopen halve eeuw hebben moeten veroveren.

Man Up

Ook in ons eigen Nederland timmeren vrouwen aan de mediaweg. Halina Reijn & Carice van Houten, awardwinnende actrices en beste vriendinnen startten hun eigen productiebedrijf ‘Man Up’, waarmee ze het vrouwelijk perspectief in films en series podium geven. In 2019 trapten zij af met het succesvolle ‘Instinct’, vorig jaar gevolgd door de serie ‘Red Light’ en inmiddels druk met de voorbereiding van de speelfilm ‘t Hooge Nest’ naar de gelijknamige bestseller van Roxane van Iperen. Niet voor niets verkocht de auteur haar rechten aan vrouwelijke producenten. Het verhaal gaat immers over de veelal ondergesneeuwde rol van vrouwen in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Goed voorbeeld doet goed volgen

Mannelijke lezers zullen nu wellicht reageren met een ‘nou en’ of ‘wat maakt dat nou uit: mannen of vrouwen?’. Voor hen heb ik nieuws: ‘you can’t be what you can’t see. Oftewel: als je als meisje of vrouw telkens te zien krijgt dat jouw verhaal ondergeschikt is aan dat van een man, ga je dat op den duur ook geloven of er in elk geval naar handelen. En het omgekeerde geldt voor jongens en mannen. Dat is zeker het geval bij relaties, intimiteit en seksualiteit. Volgens een manifest dat eind 2019 in de Volkskrant verscheen, hebben seksscènes in de meeste films nog steeds weinig met de werkelijkheid te maken, vooral waar het vrouwen betreft. Het is volgens de briefschrijvers altijd hetzelfde riedeltje: een vrijpartij gaat makkelijk en snel. Dat is jammer vinden zij, want ‘we doen na wat we in films zien, zeker als het gaat om iets wat we in het echte leven niet snel te zien krijgen.’

Orgastisch

De ondertekenaars van het manifest, waaronder seksuologen, artsen en auteurs eindigen hun betoog met de oproep om te stoppen met het geven van het verkeerde voorbeeld. ‘Jullie zijn degenen die de beeldvorming in film kunnen veranderen. Neem je verantwoordelijkheid en wees creatief. Misschien kun je daarbij inspiratie vinden in niet-heteroseksuele seksscènes.’ Mede-initiatiefnemer van het manifest Andrea Bijen licht toe: “Seksualiteit zie je niet dagelijks. Waar je het kan zien is in films. Dus dan is het belangrijk om er zorgvuldig mee om te gaan. Met de kennis van nu zou je daarom meer diversiteit en originaliteit in de scenes aan kunnen brengen.” Veel van de huidige seksscenes kunnen zelfs onzekerheid veroorzaken, denkt Andrea. “Als jij het idee hebt dat je na een paar seconden penetratie klaar moet komen als vrouw en het gebeurt niet, dan zijn er steeds meer vrouwen die naar de huisarts gaan en zeggen: ‘er is iets mis met mij’.” Voor beoordelingen van bed- en seksscenes kun je terecht op de door ons reeds eerder besproken website theclittest.com.

Zichtbare vrouwen voor en achter de camera

Het is niet dat door vrouwen gemaakte rolprenten er niet al lang wáren, maar ze waren gewoon veel minder zichtbaar en da’s als het om films gaat toch wel paradoxaal. Zo toont ons Mark Cousins in ‘Women Make Film’. Net als in zijn eerdere ‘The Story of Film: An Odyssey’ neemt hij zijn kijkers mee in de uitgebreide geschiedenis van de wereldcinema, maar nu herinnert hij ons eraan dat de filmcanon veel te weinig bevat van vrouwelijke makers. In de beginjaren van de twintigste eeuw werkten vrouwen in vrijwel elke tak van de filmindustrie, ook als regisseur, scenarist en producent. Maar daar kwam vanaf de jaren ’30 en zeker na WO II een einde aan. Er zijn veel redenen dat vrouwelijke regisseurs toen van het toneel verdwenen. In Amerika speelde bijvoorbeeld de opkomst van het studiosysteem en de daarmee samenhangende bedrijfscultuur een grote rol in het weren van vrouwen uit machtsposities, zoals regie en productie.

Harde knaken

Maar elke film begint natuurlijk met een pot geld. Stelselmatig werden vrouwen door filmfondsen en studio’s genegeerd. En als ze al gefinancieerd werden, kregen ze veel lagere budgetten en dus ook veel minder promotie en onderscheidingen. In de 92 jaar van de Oscars werd er maar vijf keer een vrouw genomineerd voor beste regie en Kathryn Bigelow was in 2010 de eerste en tot nu toe enige die het beeldje daadwerkelijk in handen kreeg. In Europa deden we het niet veel beter. De Gouden Palm van Cannes ging ook nog maar één keer naar een vrouw: in 1993 mocht Jane Campion’s ‘The Piano’ de eer delen met de Chinese regisseur Chen Kaige. Maar films en TV-series die slagen voor de Bechdel-test brengen meer geld op en daarvan worden Hollywood en ook ons eigen Hillywood uiteindelijk wel wakker.

Mannen zijn conservatiever dan vrouwen

De #MeToo-beweging en de daaruit voortkomende consequenties lijken wereldwijd langzaam de cultuur binnen de filmindustrie te veranderen, aldus auteur en regisseur Sacha Gertsik in de Filmkrant. Maar omdat het realiseren van een film meestal jaren kost, zal het echte resultaat nog even op zich laten wachten. Diversiteit bij het maakproces is één ding, maar dit moet ook meegenomen in de wijze waarop we films en series consumeren. Er is nog steeds weerstand. Zo wordt de Netflix-serie ‘Bridgerton’ waarin edellieden en zelfs de koningin zwart zijn in conservatieve kringen geschiedvervalsing genoemd. En datzelfde Netflix kreeg afgelopen zomer vanuit Turkije nog het verzoek om van de homoseksuele verhaallijn in ‘If Only’ een heteroversie te maken. De streamingsdienst ging niet overstag. Ook daarin spelen vrouwen een beslissende rol, want hun aanwezigheid in alle sectoren en lagen van het publieke en bedrijfsleven zorgt op zich al voor meer diversiteit, maar zij blijken tevens qua culturele en genderopvattingen de mannen een stap voor te zijn.

Beeld: ‘Women make Film, o.a. bij Amazon TV en Apple TV