Toen ik nog niet met mijn dame was had ik een relatie met een levensgenieter. Niet dat mijn dame dat niet is, maar deze dame gaf zich over aan haar behoefte aan overvloed. Zij kon verliefd worden als geen ander. Zich helemaal verliezen in mij en mij het gevoel geven dat de zon en de maan met mij op en onder gingen. En dat was ook zo. Die plek nam ik ook voor haar in … maar ik niet alleen. Deze liefde, deze overvloed aan verbinding ging zij ook aan met anderen. Andere mannen met andere levens, andere kwaliteiten, andere lijven en andere energie. En al was het even wennen … ik vond dat eigenlijk wel heel fijn. Om te zien dat iemand zo onvoorwaardelijk lief kan hebben. Los van Ego, los van verhalen en angsten. Genietend in het moment en bereid om alles te voelen dat loskomt in de ontmoetingen. En daarbij ook ontvankelijk blijvend voor de gevoelens die dit dan weer bij mij en de andere mannen losmaakte.

Wat zo bijzonder was, was dat we wel op elkaar mochten leunen. Dat we afhankelijk waren van elkaar zonder dat we daarbij harde kaders stelden waarbinnen we de veiligheid konden afdwingen. De relatie werd iets dat stroomde. Niet iets dat vaststond, maar iets waar iedere dag keuzes in gemaakt werden. De zekerheid waarvan we leren dat die noodzakelijk is in een relatie haalden we uit de zekerheid dat de ander zichzelf was. En dat we de ander zouden meenemen als er veranderingen waren in gevoel. In de relatie bouwden we op het vertrouwen in elkaar. Niet op het vertrouwen in de regels die wij elkaar oplegden. En dit gaf ons allebei ruimte. Ruimte voor verlangen, jaloezie, blijdschap, opwinding, humor, verdriet en rust. Het zijn bijzondere lessen geweest in het liefdevol verhouden in de relaties. Het zijn lessen die ik ook in mijn huidige relatie meeneem in de ruimte die we elkaar geven en de nieuwsgierigheid die we naar elkaar hebben. En dat als iets verandert … als iets verrast of verbaast dan is dat dus niet direct een punt van conflict. Maar het begin van een open gesprek. De liefde kreeg in deze relatie een andere betekenis en daar plukken we nog steeds de vruchten van.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *