Onlang leerde ik iets moois: het verschil benoemen tussen expliciet en transparant. Ik ben een groot voorstander van nieuwe dingen leren – en dan nog het liefste onverwachts. Het is alsof je een klompje goud voor je voeten vindt, terwijl je onderweg was naar de supermarkt voor wc-papier en bananen. Ook van een woord dat ik niet ken, geniet ik de hele dag. Ik ben daarmee vast een vreselijke nerd, maar gelukkig is dat weer cool.

Expliciet zijn is de makkelijker optie. Je vertelt precies wat er gebeurt, of wat je wilt. Het gekke is dat je daarmee niet noodzakelijkerwijs vertelt wat er belangrijk is aan je verlangen. Bovendien leest het voor geen meter. Vaak wordt de boodschap nogal plat: ‘ik wil met die-en-die graag seksuele handeling X doen, kan je daarmee leven?’ Niet zelden is de empathie ver te zoeken, ook als je het helemaal niet zo hard bedoelde.

Als je gesprekken voert met je partner(s) over intimiteit en verlangens, is het belangrijk om transparant te zijn. Het is niet altijd noodzakelijk om ook expliciet te zijn, zeker als je daarmee je partner(s) onnodig pijn kan doen. Communicatief is dit een moerasgebied en alleen door je erin te wagen, kom je erachter waar de grenzen liggen. Waarschijnlijk zul je er een paar keer de fout mee ingaan. Niet erg: opstaan, jezelf afstoffen en door.

Ooit had ik een beginnende fling met een man van bijna twintig jaar ouder dan ik. In diezelfde periode ging ik bijna dagelijks op kroegentocht met studenten van mijn eigen leeftijd. In een onbezonnen moment flapte ik tegen de oudere man uit: ‘ik ben verliefd!’

‘o da’s een mooi begin!’ zei hij blij.

Waarna ik pareerde met: ‘o ja, haha, niet op jou hoor.’

Duidelijk voorbeeld van expliciet en uitermate onhandig. Hij reageerde nogal ijzig. De student waar ik verliefd op was, moest trouwens niets hebben van het feit dat ik met meerdere mensen dingen deed en nam snel afstand. Allemaal niet om trots op te zijn, wel veel van geleerd.

Transparantie ziet eruit als:

-ik heb behoefte aan een bepaalde (seksuele) handeling, hoever wil je hierin met me meegaan.

-Het weekend is voor mijn gevoel echt geslaagd als we (puntje puntje puntje) hebben gedaan.

-Ik ga nu naar mijn andere partner, wat ik daar precies doe is niet relevant, wel dat je weet dat ik van jou houd en het fijn vind je volgende week weer te zien.

Eerlijk zijn dus, zonder te kwetsen en zonder jezelf te verloochenen.

Maar! Dat betekent soms óók dat sappige details delen niet kan, dat kleine ergernissen groeien omdat je niet tegen partner Y stoom kan afblazen over het gesnurk van Partner Z, dat jij de enige schakel bent tussen mensen die elkaar niet mogen of dat je een bepaalde mate van intimiteit altijd bij jezelf houdt omdat je niet je hele hand weg wilt geven. Als je, zoals ik, vreselijke behoefte voelt om honderd procent van jezelf te laten zien aan een partner, kan het lastig zijn om niet te expliciet uit de hoek te komen. Als ik teveel reserve inbouw, doe ik mezelf tekort. Dat blijft lastig. Het helpt wel om te kunnen zeggen: ik ga nu even expliciet zijn, want ik heb dat nodig. Vat het vooral niet persoonlijk op.