Plek maken

Hoe druk is jouw leven? Past er wel een tweede, derde, vierde partner in? Dat weet je alleen maar zelf. Soms moet je er in de praktijk achterkomen. De meesten van ons staan te weinig stil bij welke vorm we willen voor onze relaties. Dan bedoel ik niet alleen de liefdesrelaties. Is de relatie tot je ouders wel wat je er van wilt? Geef je teveel tijd aan de buurvrouw, die niemand anders heeft om tegenaan te kletsen? Spreek je je vrienden van vroeger nauwelijks meer sinds je verhuisd bent? Is de band met je kinderen zoals je je die had voorgesteld?

Het onderzoek van de Britse anthopoloog en evolutionaire psycholoog van Robin Dunbar biedt een middel om eens kritisch om je heen te kijken. Hij onderzocht de sociale bandbreedte van de gemiddelde (Westerse) mens en concludeerde dat er constante gemiddelden zijn. De eerste 5 mensen waar je mee omgaat, zijn de intimi. Dan volgen er zo’n 15 goede vrienden. Daarna zo’n 50 vrienden. Daarna nog zo’n 80 kennissen, waarmee het totale aantal van betekenisvolle relaties op maximaal 150 eindigt. Dit zijn de mensen waar je, als je dat al doet, kerstkaarten aan zou sturen. Daarna kan je nog 500 mensen vaag kennen en daarna 1500 van gezicht herkennen. De academische discussie over de betrouwbaarheid van de controlegroep en de invloeden van online relaties is interessant, maar zoek die zelf op. Want het gaat me nu alleen om die eerste 5 tot 15 mensen in je leven.

Ik hoop dat je, zonder arrogant te zijn, jezelf op de eerste plek zet. Alle clichés daarover zijn namelijk waar: dat je niemand anders kan helpen als je niet eerst zelf je zuurstofmasker opzet, dat je niet kan schenken uit een lege beker, enz. Kijk dan kritisch naar de volgende mensen in je intieme kring. Wie daar inzitten is voor iedereen anders. Hoe de mensen tussen de niveaus op en neer verschuiven van intiem contact naar vriend naar compleet weg, of ineens verschijnen zoals bij een kind krijgen, is ook per persoon verschillend.

Mij is duidelijk geworden dat relaties die er aan de bovenkant, bij de intimi, invliegen, alle andere relaties daaronder een stapje laten zakken. Verhuizen naar een andere stad betekende minder, of geen, contact met de 80 kennissen uit de geboortestad. Intercontinentaal verhuizen betekende voor mij ineens teruggeworpen worden op de eerste 10 echte vrienden die met me mee leefden. Met de komst van nageslacht schoven er enkele vriendschappen op richting de vergetelheid: kroost kost relatief veel tijd.

Na jezelf, partner, eventuele kinderen, vrienden, familie, werk, passies: hoeveel ruimte heb je nog om met iemand anders te delen? Bedenk goed welke mensen ben je bereid minder te geven omdat er een nieuw iemand meer van jou gaat krijgen. En wát geef je dan precies? Want zoals een gevleugeld spreekwoord binnen de polyamorie luidt: liefde is eindeloos, maar tijd helaas niet.