Ooit was ik een jaar met een vrouw. Een jaar vol passie, ongelofelijke nachten, heerlijke orgasmes en duizeligmakende kussen. Mijn lijf dat dagen natrilde, met een diep verlangen om haar weer vast te houden en bloot met haar door het huis te bewegen. Een jaar waren we geliefden. Allebei terughoudend om al té verliefd te worden. Of te veel te verbinden, omdat vanaf het begin duidelijk was dat wij niet samen zouden blijven. En toch bleven we samen dat jaar. En toch bleven we vrijen, steeds opener in onze energie naar elkaar. En de seks bleef verbeteren, bleef intiemer, spannender en geiler worden. Maar we neukten niet.

En toch was het in alle opzichten bevredigend. In die relatie ontdekte ik dat neuken slechts een onderdeel is en niet een onmisbare schakel. En zeker niet een voorwaarde voor een volwaardige seksuele relatie.

De redenen en oorzaken van het niet neuken waren dat jaar wel een aantal keer veranderd. Het begon als een manier om ons emotioneel veilig te houden. Daarna was er wel de wens, maar voelde mijn lijf zich niet veilig genoeg om de stap te maken. En iedere keer dat ik aan een condoom dacht of er een pakte, merkte ik onrust en een verlies van opwinding. Weer later deden we het wel even, maar het voelde alsof het de afstand vergrootte in plaats van verkleinde. En daarna was het juist fijn zonder. Een jaar vreeën we de sterren van de hemel. Schaamteloze lustbelevingen zonder penetratie. Een ontdekking van hoe vrijen met je hele ziel en zijn, lijf en leden kon gebeuren.

Maar goed, niets duurt voor eeuwig en nieuwsgierigheid, rust en genot bewandelen wegen met vele verrassingen. En dus na ruim een jaar ontmoetten wij elkaar ook daarin. Maar dat … dat is een ander verhaal.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *