Door op LinkedIn en in de media haar eigen ervaringen met huiselijk geweld te delen, kreeg Ester Wijnen een hausse aan reacties op zich af. De relatie is al wat jaren geleden verbroken, maar toen haar beide zoons volwassen waren voelde zij dat het tijd was om een taboe te doorbreken. Dat slachtoffers van partnergeweld zich vaak niet gesteund voelen is een van de dingen die haar het meeste raakte in de vele reacties die zij kreeg op de LinkedIn-post. Daar wil zij verandering in brengen. Zij roept daarom (ex-)slachtoffers op mee te doen aan een door haar geïnitieerd onderzoek om hun ervaringen te kunnen bundelen. Daarmee wil zij een verschil maken voor al die mensen die nu nog te kampen hebben met geweld thuis of de gevolgen daarvan.

Ester Wijnen

 

Taboe doorbreken

Haar behoefte om haar ervaringen te gaan delen ontstond toen haar jongste 18 jaar werd. Formeel gezien was er geen verbinding meer met haar ex-partner, de vader van de kinderen. “Het maakte mij mentaal vrij en los”, vertelt Ester. “Jarenlang heb ik ermee rondgelopen, ‘kan ik dit ooit wel vertellen?’ en ‘belast ik mijn kinderen daar niet mee, moet ik het niet mee mijn graf innemen?’. Interne dialogen voerde ik er over. Ik kwam in contact met Nicole van Gelder (van Safe Women) en vroeg haar of er specifieke informatie bekend is over hoogopgeleiden die huiselijk geweld meemaken? Zij bracht me in contact met een journalist. Toen er over mijn verhaal gepubliceerd zou worden besloot ik er ook een post op LinkedIn over te maken. Ik ervoer een soort serene rust. Ik ga hier mee aan de slag want het is nodig dit aan de wereld te vertellen. Juist om dit taboe te doorbreken.”\

 

Draag bij aan het verbeteren van de hulp bij partnergeweld door je eigen ervaringen te delen.

 

Ervaringsdeskundigen

Meer dan een miljoen mensen bekeken de onthulling en veel mensen reageerden. Zoveel dat ze besloot een manier te zoeken om de ervaringen te bundelen. Door een kwalitatief onderzoek op te starten. Met het onderzoek wil Ester alle verhalen van slachtoffers over de ervaringen met omstanders, professionals en familie samenbrengen. Zodat deze ervaringen ook waarde mogen hebben als bron om de hulp te verbeteren. “Ik kan dan spreken op grond van wat mensen met mij delen. Ik wil ook dat het echt serieus genomen wordt, de stem van de ervaringsdeskundigen echt gehoord wordt.”

Daarmee wil ze ook zichtbaar maken dat haar verhaal een universeel verhaal is. Het is de kracht van het collectief, want in het ‘WIJ’ daar zit zoveel in, aldus Ester.

 

Slim en sterk

“Als slimme en sterke vrouw heb ik niet zoveel met zwak of kwetsbaar of hulp. De beeldvorming gemiddeld genomen is dat het bij huiselijk geweld gaat om kwetsbare afhankelijke vrouwen aan de rand van de maatschappij. Dat roept een beeld op bij vrouwen en mannen die dit meemaken; ‘dit gaat niet over mij’. Ik zag mezelf ook niet naar een buurthuis gaan of het maatschappelijk werk. Als je jezelf ziet als zelfredzaam, dan gelden die hulpvormen niet voor jou.”

Dit hoort zij ook terug van andere vrouwen. Uit de golf van reacties blijkt dat er heel veel hoogopgeleide en slimme rationele vrouwen zijn die dit meemaken. Ze zeggen hetzelfde over zichzelf als zij ook deed. En voor mannen geldt zo mogelijk een nog groter taboe. Omdat je man bent. Helemaal als je een goede baan hebt en intelligent bent.

 

Afstand nemen

Terwijl het ontvangen van hulp en steun juist voor slachtoffers enorm belangrijk is. “Als je er middenin zit, ben je  niet in staat het van een afstand te beschouwen. Je hebt er geen ruimte in je hoofd voor. Ik wist wel dat ik in een destructieve relatie zat, maar ik wist niet hoe eruit te komen. Pas toen ik een keer met een vriendin een weekend weg was en echt afstand had, was ik in staat te realiseren wat er echt aan de hand was.”

Het speelt volgens haar ook een rol als je eenmaal aan het werk in de geijkte man-vrouwpatronen terechtkomt. Hoogopgeleide vrouwen zitten grotendeels op hun ratio en voelen dat ze gewoon door moeten gaan. Mannen hebben van nature het ‘niet piepen maar doorgaan’ meer in zich.  “Deze vrouwen en mannen zijn niet bezig met wie zij zijn, en hun gevoelens daarbij.”

 

Gehoord worden

Ester wil 200 slachtoffers bereiken, mannen en vrouwen. En vraagt hun onder andere naar de ervaringen die zij hebben gehad met omstanders, zowel hulpverleners als in de naaste omgeving. Wat ze van hen te horen hebben gekregen. Wat hen geholpen heeft en wat juist niet helpende uitspraken geweest zijn. Zodat bruggen geslagen kunnen worden naar instanties toe. Waardoor zij zich bewuster worden van de dingen die tegen mensen gezegd worden in de hulpverleningsrelatie. En zo ervoor te zorgen dat mensen die nu partnergeweld meemaken, dit gebrek aan steun niet meer hoeven te ervaren.

“Veel slachtoffers van partnergeweld voelen zich niet gehoord en begrepen door omstanders. En hoe mooi zou het zijn als dit onderzoek eraan bijdraagt dat dit anders gaat zijn.”

 

Oproep: deel je ervaringen

Je kunt nog deelnemen aan het onderzoek en door het delen van je ervaringen bijdragen aan het doorbreken van het taboe over partnergeweld. Inmiddels gingen al 90 mensen je voor. Uiteraard gaat Ester vertrouwelijk om met jouw informatie.

Lees meer informatie in de flyer: Ervaringsgericht onderzoek partnergeweld EWS – flyer

 

Geschreven door Kirsten Regtop (#TEDxSpreker, blogger en trainer bij www.kirstenregtop.com over o.a. huiselijk- en partnergeweld). Lees deze en meer blogs ook op haar site

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *