Ik kan me nog zo goed de eerste keer herinneren dat ik naar een BDSM-feestje ging. Hoe ik achter in de auto zat met een vriendin. Onze partners zaten allebei voorin. Zij allebei dominant, wij allebei sub, oftewel onderdanig. Maar vooral waren we heel erg zenuwachtig en zaten we elkaar op die achterbank een beetje gek te maken.

Deze drie mensen waren op dat moment de enige kinksters die ik kende. We waren alle vier nog nooit op een BDSM-feestje geweest. Mijn vriendin en ik maakten ons zoveel zorgen. Wat zou er gaan gebeuren? Zouden al die andere BDSM’ers enge mensen zijn? Wij waren dan wel ‘normaal’, maar misschien waren wij de uitzondering. Zouden ze allemaal leren pakjes aan hebben? Wat als ze ons wilden slaan, of domineren? Dat zagen we helemaal niet zitten met iemand anders dan onze eigen partner.

 

Vooroordelen

Allemaal wilde beelden had ik in mijn hoofd. Strenge SM-meesters in leren pakken en ‘echte’ slaven en slavinnen in van die riemenbody’s, kruipend over de grond. Het geknal van zwepen. Strenge blikken over en weer, knielende mensen. Alle subs die naar alle dominanten moesten luisteren. In mijn hoofd was het net zo’n foute SM-pornofilm. In het echt bleek het, gelukkig, toch best anders te zijn.

De locatie had wel wat weg van een sportkantine, maar dan iets sfeervoller. Met een bar en allemaal bankjes. Alleen was er ook een speelvloer, met een groot andreaskruis en een takel. Mogelijkheden genoeg. Wat me het meest verbaasde, was hoe normaal de andere mensen daar waren. Allerlei verschillende types, die je ook gewoon in de supermarkt tegen zou kunnen komen. Het is misschien vreemd, maar ook BDSM’ers doen boodschappen. En hebben normale levens. We lopen niet allemaal hele dagen rond in onze latex catsuits. Nu kan ik dat allemaal bedenken, maar op dat moment had ik ook nog allerlei vooroordelen over mijn mede-kinksters.

In de BDSM-scene speelt consent een grote rol. Als je kinky dingen met iemand wilt gaan doen, is het tenslotte erg belangrijk dat die ander daar ook mee instemt, het ook wil. Dus hoewel het voor die eerste keer anders in mijn hoofd zat, is het nooit zo dat je op een BDSM-feestje belandt en dat je daar zomaar gedomineerd wordt door één of ander type dat daar toevallig ook rondloopt. Dat is niet hoe het werkt.

Maar wat gebeurt er dan wel op die feestjes? Nou, van alles eigenlijk. Het hangt er vanaf wat voor feestje het is. Want er zijn verschillende soorten kinky-feestjes. Zo zijn er bijvoorbeeld munches. Dat zijn bijeenkomsten in normale, vanilla-gelegenheden, zoals een café. Bij deze bijeenkomsten wordt er natuurlijk alleen maar gepraat. En komt iedereen in z’n normale dagelijkse kloffie en niet in z’n spannende lakstringetje. Dan zijn er ook nog de grote fetish-feesten, zoals Wasteland en Bitch. Deze feesten draaien vooral om de kinky outfits en de muziek. Maar er zijn ook wel darkroomsen play-areaste vinden waar wat meer kinky-actie is.

 

Spelen

Dan zijn er nog de speelfeestjes. Die zie ik eigenlijk als de ‘gewone’ BDSM-feestjes, waar de mogelijkheid is om een BDSM-spel te spelen. Mijn eerste feestje was ook een speelfeestje. Er zijn speelfeestjes met en zonder dresscode. Soms hebben ze nog een bepaald thema of een bepaalde doelgroep. Op deze feestjes vind ik het eigenlijk altijd heel relaxed. Er wordt veel gekletst. Wanneer je in de BDSM-scene zit, maak je al snel vrienden. En als je die vrienden dan weer tegenkomt op een volgend feestje, is het nu eenmaal leuk om bij te kletsen. Misschien niet zo spannend, maar wel gezellig.

Gezellig kletsen, een drankje aan de bar (al wordt er wel weinig alcohol gedronken), soms een beetje dansen. Maar natuurlijk kan er ook wel meer gebeuren. Het heet niet voor niets een speelfeestje, tenslotte. Dus op zo’n feestje kun je zelf ook een BDSM-spel spelen, of kijken hoe iemand anders dat doet. Meestal spelen mensen met de persoon met wie ze naar het feestje gekomen zijn, of met wie ze hebben afgesproken om te gaan spelen op dat feestje. Het kan ook wel voorkomen dat er op zo’n feestje spontaan wat ontstaat, maar dat is denk ik meer uitzondering dan regel.

Wanneer je op een BDSM-feestje speelt, is dat natuurlijk wel anders dan als je in de privacy van je eigen huis speelt. Je hebt meer mogelijkheden, want de meeste mensen hebben nu eenmaal geen andreaskruis of spankingbankje in hun huis, maar je hebt misschien ook een publiek. En dat kan best spannend zijn. De eerste keer dat ik op een BDSM-feestje ging spelen, vond ik dat in elk geval rete-spannend. Maar inmiddels vind ik het juist heel leuk om te doen.

Ik voel me op een BDSM-feestje meestal heerlijk op mijn plek. Ik voel me vrij en geaccepteerd. Op zo’n feestje maak ik me eigenlijk nooit zorgen over hoe ik eruitzie, of mijn make-up niet is uitgelopen en of mijn haar niet te wild zit omdat er misschien wel aan getrokken is. Het is voor mij een heerlijke plek, met allemaal like-mindedmensen, waar we allemaal onszelf kunnen zijn. Zonder schaamte.

 

Geschreven door TessTesst

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *