We hebben het gehad over overstappen van de ene bubbel naar de andere. We hebben gepraat over een polyamoreus netwerk (polycule) en over hoe acties binnen een relatie altijd invloed hebben op alle andere relaties. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat er mensen zijn die het poly-leven bewust doen en dat er mensen zijn die er op los leven, en alles ertussenin. We hebben vastgesteld dat goede communicatie de kern van alle succes is. Maar nu is er nog een praktisch probleem: hoe dan?

De oplossing is gratis, gebruiksvriendelijk en cross-platform beschikbaar. Dan spreek ik natuurlijk over: Google Calendar. Binnen Calendar kun je meerdere agenda’s aanmaken en die met verschillende mensen delen. (Als je het echt wilt weten: tot 60 verschillende agenda’s gaat prima, daarna wordt het systeem een stuk trager.) Alle agenda’s hebben een eigen kleur en zijn aan of uit te zetten door middel van simpele vinkjes. Zo is mijn eigen agenda automatisch groen: een geruststellende kleur die me het verneukeratieve gevoel geeft dat alles wat ik inplan een goed idee is.  De enige functionaliteit die ik écht mis, is een vriendelijke Engelse dame die ‘are you sure, dear?’ vraagt als ik mijn dag weer eens te vol plemp.

 

Met mijn nesting partner deel ik een agenda, waar alles instaat dat ons gezamenlijk aangaat: halen en brengen van kroost, mogelijke dates buitenshuis, plannen voor het weekend. Eén keer per week hebben we agenda-overleg, meestal op zondagavond. Dan verdelen we de huishoudelijke taken voor de komende week, en de tijd die overblijft.

Ik vink de gezamenlijke agenda regelmatig uit, want mijn partner is zo actief dat ik er – als introverte boekverslindende huismus – wel eens moe van word. In de praktijk ben ik vaker thuis dan hij, maar áls ik wegga, ben ik meer uren achter elkaar weg. Niet elke dag een uurtje sporten, maar 24 uur achter elkaar bij een andere partner. Of 6 uur achter elkaar wandelen. Het verschil in levensritme wordt zo ineens, met vrolijke kleurtjes, duidelijk zichtbaar.

Met andere partners deel ik soms wel, soms niet een agenda. Meestal is overleggen genoeg. Maar het kan ook heerlijk zijn om ineens een vrolijk paarsgekleurde date dichterbij te zien komen in je agenda, zeker als je partner er informatie aan toegevoegd heeft die niet besproken was (‘laat je ondergoed maar thuis’). Spontaniteit in afspraken is aan mij in ieder geval niet besteed, ik wil graag weten waar ik aan toe ben. Dat geeft namelijk ook ruimte voor één van mijn favoriete hobby’s: voorpret.

Alle tijd die ik besteed aan benen scheren, aankleden, besluiten (of en zo ja) welke wijn ik mee ga nemen, gaat gepaard met een zinderende ondertoon, een verlangen om weer in zijn armen te liggen, zijn geur te ruiken, te horen hoe zijn leven is verlopen sinds de vorige keer dat we elkaar zagen. Zo schept het maken van degelijke praktische afspraken een kader om intimiteit te delen, en werkt een gigant uit Silicon Valley mee aan het vermeerderen van liefde.