Een risico van polyamorie is dat je niet twee relaties heb, maar heimelijk één relatie verdeelt over twee mensen. Dit gebeurt ook wel bij mensen die een affaire beginnen om de dingen die ze missen in hun vaste relatie aan te vullen. Maar relatieproblemen oplossen door méér mensen toe te voegen, gaat nooit goed.

De eerste keer dat mij dit gebeurde, had ik het niet door. Alles was nieuw, zowel Echtgenoot als Vriend hadden in mijn ogen glanzend gouden aureolen op en ik was vastberaden om ons Poly Project te laten slagen. Volgens mijn modus operandi las ik alles wat ik kon vinden over het onderwerp, bestelde boeken vanuit Amerika en luisterde honderden uren naar podcasts (is die dagelijkse forenzenfietstocht weer ergens goed voor). Ik stelde richtlijnen op die ik met roze pen in krullende schrijfletters groot ophing in de keuken. Lief zijn. Luisteren. Tijd voor elkaar maken.

Na een jaar van praktische poly was het wel duidelijk dat ik de enige was die zich zo druk maakte. Ik was ook de enige die tijd nodig had om van de ene bubbel naar de andere over te stappen. Een uur reistijd naar Vriend was soms een enorm pluspunt: tijd genoeg om uit mijn rol als Echtgenote te komen en Vriendin te worden, lichter, luchtiger, speelser. De wekelijkse date werd een samengeperst mini-samenwonen waarbij we in zestien uren alles probeerden te proppen: bijpraten, eten, sexen, slapen en emotioneel verbinden.

Eenmaal thuis had ik weer een volle dag nodig om te landen. De minpunten van de ene probeerde ik met de andere te compenseren, eerst onbewust en later schuldbewust. Dit heen-en-weer geslinger was ook een reden om de relatie met Vriend te beeïndigen en me te concentreren op het thuisfront. Bovendien verloor ik in al deze relaties eentje uit het oog: die met mezelf. Lekker handig.

Om te voorkomen dat je de tekortkomingen van de ene relatie oplost in de andere, helpt een aantal dingen: volstrekte meedogenloze eerlijkheid, vooral tegenover jezelf. Waarom wil je nog een relatie erbij? Ben je een tekort aan het oplossen dat je in je primaire relatie niet durft aan te pakken? Of heb je een intrinsieke behoefte om jouzelf te delen met meerdere mensen op gelijkwaardige voet? En in het laatste geval: zijn de mensen waarmee je jouw leven wilt delen, ook bereid om totaal eerlijk en open te zijn?

Goede partnerkeuze helpt ook: kies voor mensen met ervaring, assertiviteit en communicatieve vaardigheden. Een newbie die zich achtergesteld voelt maar daar niets van durft te zeggen, is geen goede match. Evenmin iemand die blasé is over hoe relaties werken, want er is altijd iets nieuws te leren.

En tenslotte de belangrijkste regel: behandel alle andere mensen als authentieke waardevolle personen, zoals je zelf ook behandeld wilt worden. Niet als inwisselbare behoeftebevredigers, fetish-dispensers of tijdelijke doekjes voor het bloeden.