Houd rekening met je eigen seksuele grenzen

Kleine kans dat je nog niets over de Poolse erotische dramafilm 365 DNIhebt gehoord. De film verscheen begin juni op Netflix, en kreeg sindsdien zowel lovende als zorgwekkende recensies. Hoewel de film ruim twee maanden lang in de Netflix-top tien stond, werd er gedurende deze periode ook massaal een petitie ondertekend om 365 DNI van de streamingdienst af te laten halen. De film zou respectloos zijn tegenover slachtoffers van seksueel misbruik en kidnapping, en het stockholmsyndroom romantiseren. Maar is dat terecht? In hoeverre moet je een film serieus nemen, en in hoeverre is het je eigen verantwoordelijkheid om in te zien dat het scenario slechts fictie is? In andere woorden: kunnen we 365 DNI zonder schuldgevoel aanraden als filmtip of zouden we je juist moeten waarschuwen? VLAM vroeg het seksuologe Manuele Heymans.

 

365 DNI

Voor het geval dat je echt geen idee hebt waar we het over hebben: 365 DNIis gebaseerd op het gelijknamige boek van Blanka Lipińska. Topmanager Laura Biel (Anna Maria Sieklucka) wordt ontvoerd door maffiabaas Massimo Torricelli (Michele Morrone). Massimo houdt Laura gevangen in Sicilië en geeft haar 365 dagen om verliefd op hem te worden. De alarmbellen beginnen in de eerste paar minuten van de film al te rinkelen – let op spoiler alert – als Massimo het hoofd van een stewardess, zonder ook maar iets tegen haar te zeggen, naar beneden duwt om een pijpbeurt af te dwingen. Het is de eerste vrouwonvriendelijke scène, en zeker niet de laatste. Het dominante karakter van Massimo zie je ook terug in de seksscènes met Laura, die uiteindelijk als een blok valt voor haar ontvoerder. Dat hier sprake is van het stockholmsyndroom is niet te ontkennen. Het stockholmsyndroom treedt op als een gevangene gevoelens ontwikkelt voor de dader. Het is een psychologische reactie om met de situatie om te gaan. Denk aan Belle en het Beest. Allesbehalve romantisch dus.

 

Fictie en realiteit

Als je de film hebt gezien en het wel heel romantisch en opwindend vond, hoef je je absoluut niet te schamen. Je bent namelijk verre van de enige. En laten we eerlijk zijn, we kunnen slechtere fantasieën bedenken dan door een gespierde, rijke Italiaan die je de hele dag door orgasmes geeft ontvoerd worden. Seksuologe Manuela Heymans beaamt dat het heel normaal is om over dergelijke scenario’s te fantaseren en er opgewonden van te raken: “Er kan een groot verschil zitten tussen onze fantasie en ons werkelijke seksleven. Uit onderzoek weten we dat er vrouwen zijn die fantaseren over onderdanig zijn, gedomineerd worden, vastgebonden worden en soms zelfs over verkracht worden. Het is niet omdat ze hierover fantaseren dat ze ook willen dat dit werkelijk gebeurt. Soms is het net fijner dat een fantasie een fantasie blijft.”

 

Porno

Volgens Heymans is de meerderheid van de mensen dan ook prima in staat om te beseffen dat een film bedoeld is als entertainment en niet om na te doen. “We kunnen de lijn hier doortrekken naar het kijken van porno. Er zijn zoveel mensen die porno kijken, hoeveel van deze mensen hebben werkelijk een seksleven zoals je in porno ziet? Weinig! Ik heb er in mijn praktijk als seksuologe nog nauwelijks mee te maken gehad. Ik denk dat we als mens en maatschappij met een voldoende kritische blik naar zulke scènes moeten blijven kijken. Het is belangrijk om te weten dat wat je van seks in zo’n film ziet, niet noodzakelijk de norm is.” Dat betekent niet dat je de scènes IRL niet kan of mag nadoen. “De seksuele scènes in deze film, waarbij Laura wordt vastgebonden en onderdanig is in bed, kunnen zeker in werkelijkheid, mits er toestemming is van beide partijen. Maar daarmee is seks waarin de vrouw onderdanig is en alles doet wat de man wil niet de norm. Dat kan en mag niemand verwachten van je.”

 

Begeerd worden

De morele lijn tussen fantasie en realiteit is dus erg dun. Wat is het toch dat 365 DNI zo populair maakt? Volgens Heymans komt dit doordat vrouwen een gevoel van begeerd te worden een belangrijke factor vinden om seksueel opgewonden te geraken. Dit scenario zien we duidelijk terug in 365 DNI. “Massimo is al jaren op zoek naar Laura en doet er alles aan om haar een uniek en speciaal te gevoel te geven door middel van materiële cadeaus en romantische settings. Zo krijgt zij het gevoel begeerd te worden door hem. In mijn klinische praktijk merk ik zelf ook dat veel vrouwen het nodig hebben zich begeerd te voelen door hun partner en het gevoel te krijgen dat zij speciaal zijn. Ik denk dat de film voor (extra) opwinding en seksueel verlangen kan zorgen als je hem als koppel samen bekijkt. Maar individueel kan natuurlijk ook. Er zijn ook koppels die samen porno kijken als voorspel. Deze film kan dan ook als erotisch voorspel bekeken worden. Wel denk ik dat 365 DNI voor mensen met een seksueel of psychologisch trauma allesbehalve romantisch of opwindend is. Voor hen kunnen oude wonden terug naar boven komen. Kijkers moeten begrijpen dat ze hun seksualiteit elk op hun eigen manier kunnen en mogen beleven, en rekening moeten houden met hun eigen seksuele grenzen.”

 

Vervolg

365 DNI is in feite een roman die op je scherm wordt afgespeeld. Je kunt er dus volledig van genieten zoals jij dat wenst. Het is entertainment en geen documentaire, dat maakt de film misschien juist wel zo sexy. Voor wie die wel helemaal fan is is er goed nieuws, want er komt een vervolg! Wanneer is echter nog niet bekend.

 

Geschreven door Jamy Joy Sens (Freelance Journalist, www.jamyjoy.com)