Het opheffen van de lockdown is niet het wondermedicijn om kindermishandeling te stoppen.

In talkshows en in de krant worden alarmsignalen afgegeven: grote zorgen om kinderen in deze tweede lockdown. Zij zijn veel vaker slachtoffer van huiselijk geweld en voelen zich vaker suïcidaal. Hulpvragen bij de Kindertelefoon nemen toe. Veilig Thuis meldt dat het aantal acute meldingen enorm toeneemt. Leids onderzoek toonde daarbovenop een paar weken terug aan: 40.000 kinderen zijn slachtoffer geworden van kindermishandeling tijdens de eerste lockdown. De roep om de lockdown te beëindigen lijkt het medicijn te zijn om kindermishandeling te stoppen. Maar dat is helemaal niet zo.

Steunfiguren

Heel veel van de kinderen vragen nu om hulp via de kanalen die voor hen beschikbaar zijn. Normaliter hebben deze kinderen ook strategieën om over hun situatie te delen. En plekken waar ze dat doen. Ze praten erover met vriendjes, laten zien aan hun sportinstructeur dat ze niet lekker in hun vel zitten, of komen op adem in de klas, even weg van huis.

Wat kinderen in dit soort situaties nodig hebben zijn steunfiguren. En die zijn er nu niet zo makkelijke voorhanden. Het is dan ook enorm schrijnend om te zien dat de lijdensdruk voor deze kinderen zo toeneemt. Aan de andere kant kun je je afvragen: Is dit voldoende voor de kinderen die zich niet veilig voelen thuis?

Geheim geweld

Over meer dan de helft van de kinderen waren namelijk al zorgen voor de eerste lockdown. Deze kinderen geven dus al vaker signalen af dat het niet goed met hen gaat. Zijn deze signalen wel opgepikt door de toehoorders? Een luisterend oor is enorm waardevol, maar is dit genoeg? Als je vervolgens weer teruggaat naar een vader of moeder die je nooit aandacht geeft of die jou afkeurt om wie je bent?

In vergelijkbare periode in 2017 waren zo’n 17.000 kinderen slachtoffer van kindermishandeling. Het is vaak geheim geweld dat verborgen moet blijven, maar er zijn toch veel situaties die ook daarvoor wel opgemerkt werden door de onderwijzers of kinderopvangmedewerkers die aan dit onderzoek van de Universiteit Leiden meewerkten.

Stoppen

Nu komen de hulpvragen van deze kinderen via onder andere de Kindertelefoon naar buiten. Maar als de lockdown voorbij is, verdwijnen deze kinderen waarschijnlijk weer in de anonimiteit. Hun ervaring weer met zich meenemend. Als hun signalen niet worden opgepikt door hun omgeving en zij niemand hebben die daarbij steunt, dan heeft de opheffing voor hen nog veel schadelijkere gevolgen.

Ja, het is nodig de lockdown te beëindigen om kindermishandeling te voorkomen en te verminderen. Maar dit is niet voldoende voor álle kinderen.

Als de scholen weer opengaan blijft het nodig om alert te blijven op signalen, adequaat in actie te komen bij zorgen. Vooral ook steun te blijven bieden als je je zorgen maakt aan kind én ouders. Alleen dan kunnen we kindermishandeling écht stoppen.

Geschreven door Kirsten Regtop (#TEDxSpreker, blogger en trainer bij www.kirstenregtop.com over o.a. huiselijk- en partnergeweld). Lees deze en meer blogs ook op haar site

 

1 antwoord

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] De ervaringen van de kinderen van deze gezinnen, waarbij het geweld nu toe is genomen, zijn niet weg als de lockdown opgeheven wordt. Daarom schreef ik daar al deze blog over voor VLAMMagazine: Het opheffen van de lockdown is niet het wondermedicijn om kindermishandeling te stopp… […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *