Een stevige dominante man is wat veel vrouwen willen in bed. En daarbuiten een man die empathisch, zacht en kwetsbaar is. Een échte man die weet wat hij doet en tegelijk veilig is en haar in staat stelt zich over te geven en te openen voor hem. Voor veel mannen klinkt dat als onmogelijk, bijna bovenmenselijk. Voor vrouwen klinkt het goddelijk.

Verlangen

Ik wilde graag zo goddelijk worden; een seksgod. Maar hoe doe je dat? En hoe blijf je tegelijk jezelf? Daar is natuurlijk van alles voor nodig; een goed en gezond lijf, goed gereedschap, goeie sexskills, tijd, aandacht enzovoort. Dat zijn allemaal belangrijke randvoorwaarden, maar het begint veel dichter bij jezelf. Als je die veilige mannelijke man wilt zijn, die weet wat hij doet, dan moet je vooral jezelf goed kennen. Weten wat je wilt en dat écht serieus nemen. Ik had net als veel mannen van nature de neiging het (veronderstelde) verlangen van mijn vrouw belangrijker te vinden dan mijn eigen verlangen. En, eerlijk is eerlijk, dat heb ik nog steeds wel eens. Dat zit zo ingebakken, dat ik me automatisch afvraag wat zij zou willen en soms niet eens wéét wat mijn eigen verlangen is. Of het nu gaat over wat we gaan eten of wat we in het weekend gaan doen. En ook op het gebied van seks. Op de vraag ‘wat wil jij dan’ heb ik nog steeds wel eens geen antwoord.

Hork

Dat is natuurlijk niet stevig en mannelijk. Gelukkig heb ik wel geleerd en ben ik beter geworden in het voelen van mijn eigen verlangen. Ik stel mezelf de vraag: ‘doe ik het voor mezelf of doe ik het voor de ander?’ Als het antwoord is: ‘ik doe het voor de ander’, bedenk ik wat ik zelf wil. En dan bepaal ik wat ik doe. En als ik dan toch voor die ander kies, doe ik dat omdat ík dat graag wil. Je hoeft er dus geen zeker geen egocentrische hork van te worden. Door stil te staan bij de vraag waarom je iets doet, word je je steeds bewuster van jouw eigen verlangen.

Speak-up

De volgende stap is het uitspreken van je verlangen. Ik vind dat altijd spannend. Ik ben altijd bang dat mijn partner mijn verlangen afkeurt, of raar vindt en het afwijst. Of dat het verlangen egoïstisch is. Door het uitspreken van je verlangen stel je jezelf open en ben je kwetsbaar. Realiseer je dat het uitspreken van je verlangen niet betekent dat het ook vervuld wordt. Dat is zowel voor jezelf als voor de ander belangrijk. Voor jezelf is het daardoor makkelijker je verlangen uit te spreken en je voorkomt teleurstelling. De ander voelt niet de druk dat zij het verlangen ook moet realiseren. Vooral bij seksuele verlangens is die druk een killer. En wat zomaar kan, is dat de verlangens heel goed bij elkaar passen. En zo niet, dan is blijft het een zaak van geven en nemen.

Als je duidelijk bent over je eigen verlangens ben je zowel kwetsbaar als stevig. Er is geen verborgen agenda. Dat voelt veilig en betrouwbaar. En daarmee voel je je al een klein beetje de seksgod.

Æbele Kluwer heeft als missie:

“Mannen helpen bij het ontwikkelen van gezonde mannelijkheid” en dat doet hij met zijn eigen bedrijf Het Seksgesprek en maandelijks in een artikel voor Vlam.

Ik durfde vroeger nooit over seks te praten. Niet met mijn partner en ook niet met mijn vrienden. Bij stoere verhalen over wie ze weleens wilden neuken of welk meisje op school al eens gepijpt had, lachte ik schaapachtig mee. Een echt gesprek over seks was totaal ondenkbaar. Later toen ik getrouwd was durfde ik dat nog steeds niet. Ondanks dat ik erg ontevreden was over mijn seksleven ging ik het gesprek niet aan. Ik vond mezelf een zeur, was bang voor afkeuring of ruzie, ik schaamde me en ik wist ook niet wat ik dan wél wilde. Kortom, ik had heel veel goede redenen om het gesprek niet te beginnen.

Mokkende man

Een verborgen reden om er niet over te beginnen was dat ik eigenlijk bang was om kritiek te krijgen. Ik was als de dood om te horen dat ik het niet goed deed. Als mijn partner het al eens voorzichtig probeerde was mijn reactie: “Ik doe het ook nooit goed”, “Als je zo gaat beginnen dan hoeft het voor mij niet”, en “Denk je dat andere mannen het beter kunnen dan?”. Omdat mijn partner me niet wilde kwetsen en al helemaal niet op een mokkende man zat te wachten, begon zij er ook bijna nooit over.

Échte man

Ik was eigenlijk heel erg onzeker over mijn vaardigheid als minnaar. En terugkijkend was daar alle reden toe. Ik klungelde maar wat aan. Ik deed wel mijn best, maar ik was een prutser. En dat past helemaal niet bij een échte volwassen man. En dat wilde ik wel zijn, dus godverhoede dat dat aan het licht kwam. Een echte man is nooit onzeker, heeft alles onder controle, weet wat hij wil en gaat recht op zijn doel af. Het hokje waar een echte heteroman in moet passen is erg krap. En het erge is dat wij heteromannen dat hokje zelf bedacht hebben en in stand houden. Als je je kwetsbaarheid toont begeef je je buiten het hokje. Dat wordt meteen en meedogenloos afgestraft door andere heteromannen. Dus dat wil je niet.

Geweldige minnaar

Zo houdt het stereotiepe manbeeld ons ook gevangen tussen de lakens. Inmiddels heb ik met pijn en moeite geleerd dat ik mijzelf en mijn partner daarmee tekortdoe. Want goed seksen is iets dat je kan leren. Je moet dan wel onderkennen dat je het eigenlijk nog niet zo goed kan. Maar door te leren kun je wel beter worden. Welke man wil er nu geen geweldige minnaar worden? Ik wilde dat in ieder geval wel. Gelukkig kwam ik een man tegen die mij uitlegde dat veel mannen lichtgeraakt zijn als het over hun seksvaardigheden gaat. Ik leerde dat je feedback beter kunt verwelkomen omdat je daardoor beter in seks kunt worden.

Dankzij het begrip, geduld en de volharding van mijn partner heb ik geleerd feedback te ontvangen én er wat mee te doen. Ik ben een betere minnaar geworden en ik leer nog steeds bij. Wat voor mij het beginpunt van mijn opleiding was, was het besef dat niemand vanzelf weet hoe het moet. We beginnen allemaal als prutsers en we hebben feedback nodig om beter in seks te worden.

 

Æbele Kluwer heeft als missie:

“Mannen helpen bij het ontwikkelen van gezonde mannelijkheid” en dat doet hij met zijn eigen bedrijf Het Seksgesprek en maandelijks in een artikel voor Vlam.

Als het moet kan ik binnen een minuut klaarkomen. Op zich niks om trots op te zijn, want dat zit bij veel mannen ingebakken. Een zaadlozing is nodig voor de voortplanting, dus in geval van nood moet het snel geregeld zijn. De piek geeft een kort intens genot, dus als je dat eenmaal kent dan wil je meer. Net als bijna alle jongens begon ik in de pubertijd met masturberen met het doel klaarkomen. Zo conditioneerde ik mezelf. Die conditionering werd versterkt door porno, waar ik natuurlijk ook geen weerstand aan kon bieden. En ook als ik seks had met mijn partner lag de focus op mijn piekorgasme. Als dat gelukt was, was de vrijpartij gelukt. Ongevraagd gaf ze háár piek daar vaak voor op.

 

Niks mis mee toch?
Maar wat is er dan eigenlijk mis mee, het is toch heerlijk om klaar te komen? Dat klopt, maar als je ervoor kunt kiezen om niet klaar te komen, wordt seks nog lekkerder. Wat zijn dan eigenlijk de nadelen van klaarkomen?

  • De totale hoeveelheid genot (de oppervlakte onder de lijn) is bij het niet pieken veel groter dan bij wel pieken.

  • De vrijpartij duurt minder lang. Zoals ik al zei, een man kan heel snel klaarkomen en daarna is het einde oefening.
  • Ejaculeren kost veel energie, met je sperma geef je ook veel energie weg. Dus daarna wil je alleen maar slapen en ook de     volgende dag kun je nog een katerig gevoel hebben.
  • Je moet focussen op jezelf om tot een hoogtepunt te komen. Je verbreekt dus noodgedwongen de verbinding met je partner vlak voor het hoogtepunt.
  • Je vrouw heeft vaak meer tijd nodig, dus als jij gepiekt hebt, is zij net uit de startblokken.
  • De opwinding van het piekorgasme overschreeuwt de subtielere sensaties in je lijf, waardoor seks op enig moment meer van hetzelfde wordt.

 

Waaaah, doodeng
Allemaal waar misschien, maar seks zonder orgasme leek me echt niks. Niet meer klaarkomen, zonder te weten wat ik ervoor terugkreeg. Doodeng. Maar ik ben het toch gaan proberen.

Loslaten van het doel (het piekorgasme) is niet makkelijk. Het is alsof je moet afkicken van een verslaving. Dat kost tijd, oefening en doorzettingsvermogen. Zo ben ik begonnen met wat ik noem de ‘masturbatiemeditatie’. Masturberen zonder het doel van het piekorgasme, terwijl ik focus op de sensaties in mijn lijf. Niet fantaseren over geile dingen, maar echt concentreren op wat er in mijn lijf gebeurt. In het begin is dat best lastig, want er gebeurde namelijk eerst helemaal niks. Ik vroeg me regelmatig af waar ik in vredesnaam mee bezig was. Geen erectie, geen opwinding, alleen wat zinloos gefrummel.

 

Point-of-no-return
Na een tijdje begon mijn lijf het te snappen en kwam de opwinding ook zonder fantasieën. Toen ging ik ontdekken tot hoever je kunt gaan zonder te ejaculeren. Ik begon het ‘point-of-no-return’ te herkennen. Een enkele keer bereikte ik zelfs een orgasme, zonder zaadlozing.

En dat is ook te merken als ik seks heb met mijn partner. Ik bepaal zelf of en zo ja wanneer ik ejaculeer. Tenminste meestal. Ik ervaar veel meer verbinding met mijn partner als ik seks heb. Mijn partner beleeft meer plezier aan onze vrijpartijen, waardoor zij vaker zin heeft om te vrijen. We vrijen langer en ik word erdoor opgeladen in plaats uitgeput. Het is dus zeker de moeite waard. En ik vind niet dat ik nooit meer mag klaarkomen. Als ik een keer zin heb in een piek, dan gaat hij zo de kerstboom in.

 

 

Æbele Kluwer heeft als missie:

“Mannen helpen bij het ontwikkelen van gezonde mannelijkheid” en dat doet hij met zijn eigen bedrijf Het Seksgesprek en maandelijks in een artikel voor Vlam.

 

Vroeger dacht ik onbewust dat er alleen van mij gehouden werd als ik aardig was of iets aardigs deed. M’n kamer opruimen, een meisje naar huis brengen, lekker koken, een romantisch etentje organiseren, een cadeautje meenemen enzovoort. Ik deed het vaak niet omdat ik het zelf wilde, maar eigenlijk omdat ik er iets voor terug verwachtte. Ik zei dat er niet bij en dat werkt natuurlijk niet. Het heeft best een tijdje geduurd voor ik snapte dat een pleaser maar zelden krijgt waar hij naar verlangt. Dat kwam omdat ik niet alleen de ander voor de gek hield, maar ook mijzelf. Dat ik iets terugverwachtte, daar was ik mij meestal niet eens van bewust. En als je het me gevraagd zou hebben had ik het vast hartgrondig ontkent.

 

De nice-guy
Bij mij zat, net als bij veel mannen, de nice-guy diep verankert in mijn systeem. We hebben als jongetjes geleerd dat, als we willen dat onze moeders ons lief vinden, we typisch jongentjes gedrag (stoeien, hoog in bomen klimmen, vies worden, gevaarlijke dingen doen etc.) maar beter achterwege konden laten. Als we zoet en braaf speelden waren onze moeders tevreden en trots. Onze vaders waren aan het werk, dus die wisten van niks. We hebben dus afgeleerd om te doen wat wij eigenlijk echt wilden en werden beloond als we deden wat onze moeder van ons wilde. Maar als je niet duidelijk bent over wat je zelf wilt en alleen maar aardig doet om aardig gevonden te worden, ben je onbetrouwbaar. Iedereen voelt haarfijn aan dat wat je doet of zegt niet is wat jij wilt, maar wat jij denkt dat zij wil. Dat pleasen is voor even misschien wel prettig, maar als het langer duurt gaat het onherroepelijk op de zenuwen werken.

 

Eerst vertrouwen dan overgave
En wat heeft dat met seks te maken? Veel mannen, ik deed dat ook, denken dat als ze maar aardig zijn voor hun partner, ze beloond zullen worden met seks. En dat valt nogal tegen. Een pleaser is namelijk helemaal niet aantrekkelijk voor een vrouw. Je kunt geen seks verdienen door te pleasen. Een pleaser voelt onbetrouwbaar. Wil een vrouw zich aan een man overgeven, dan zal ze hem als eerste moeten vertrouwen. Ze wil weten waar ze aan toe is. Ze wil een man die weet wat hij wil (haar!) en daar duidelijk over is. Een man die gaat pleasen om haar gunst te winnen is gedoemd te mislukken. Wees dus trouw aan jezelf en je eigen verlangen.

 

Kaarslicht
Maar mag je dan niks aardigs doen? Moet je altijd de stoere onverschrokken man zijn die zijn eigen plan trekt? Natuurlijk niet, je mag gewoon jezelf zijn. Maar als je iets aardigs doet, doe het dan om iets aardigs te doen en niet omdat je er iets voor terug verwacht. Wees eerlijk tegen jezelf en vraag jezelf af of je een romantisch etentje bij kaarslicht organiseert omdat je zin hebt in een romantisch etentje bij kaarslicht, of omdat je met haar naar bed wilt. Als je het echt oprecht doet omdat je met haar bij kaarslicht wilt eten, praten en lang in haar mooie ogen wilt kijken, maak je de grootste kans op seks.

 

Æbele Kluwer heeft als missie:

“Mannen helpen bij het ontwikkelen van gezonde mannelijkheid” en dat doet hij met zijn eigen bedrijf Het Seksgesprek en tweewekelijks in een artikel voor Vlam.

 

Gezonde mannelijkheid

Æbele Kluwer is ruim 10 jaar geleden begonnen met een persoonlijk onderzoek naar mannelijkheid en seksualiteit. Eerst voor hemzelf en later is hij zich gaan interesseren voor de samenhang tussen mannelijkheid, seksualiteit en (persoonlijk) leiderschap. Kluwer is 55 jaar, getrouwd en heeft drie kinderen.

Æbele heeft als missie:

“Mannen helpen bij het ontwikkelen van gezonde mannelijkheid” en dat doet hij met zijn eigen bedrijf Het Seksgesprek en tweewekelijks in een artikel voor Vlam.

 

Ik had na verloop van tijd steeds minder vaak seks in mijn relatie en als ik al seks had was het steeds meer een verplicht nummertje. Tot het er helemaal niet meer van kwam, of hooguit een paar keer per jaar om van het gezeur af te zijn. Dat is een proces dat veel mannen kennen en dat zich in de loop van jaren voltrekt. Soms is er een opleving, maar de grote lijn is langzaam maar zeker richting de nul.

Kikker in een pan

Hoewel je er ontevreden over bent lukt het niet het tij te keren of er een gesprek over te voeren. Zo’n gesprek wordt dan een herhaling van zetten. Jij zegt dat je vaker seks wilt, en zij zegt dat ze gewoon minder vaak zin heeft. Als je geluk hebt doet ze daarna haar best om vaker zin te maken, maar de grote lijn blijft dalen. En jij denkt dat je niet anders kan dan het accepteren. Het lijkt een beetje op de mythe van die kikkers in een pan water. Als je die aan de kook brengt zou een kikker rustig blijven zitten en langzaam gekookt worden. Gelukkig is die mythe niet waar. Als het water te heet wordt, springen ze er gewoon uit.

Waag de sprong

Veel mannen nemen lang voor lief dat seksualiteit in hun leven een steeds kleinere rol speelt. Ik was er dus zelf ook zo één. Ook ik heb veel te lang geaccepteerd dat de seks in mijn relatie minder en minder werd. En ik ben niet eens zelf uit de pan gesprongen, mijn toenmalige vrouw schopte me eruit. De mannen die mij bellen voor Het Seksgesprek staan op het punt de sprong te wagen. Niet om hun huwelijk of relatie te beëindigen, maar juist om hun relatie te redden en hun verlangen eindelijk serieus te nemen. Ze onderkennen dat seks belangrijk voor ze is en dat ze niet willen dat het uit hun leven verdwijnt. Ze willen gaan staan voor hun verlangen. En dat is erg moedig. Ik snap maar al te goed waarom zij, net als ik, zo lang zijn blijven zitten.

Je bent een prins, word de koning

Seksualiteit raakt aan de basis van wie we zijn. Het raakt ook aan de basis van de relatie met onze partner. Als je daaraan gaat morrelen kan het hele bouwwerk instorten. Maar het kan ook dat je wel écht in gesprek raakt met elkaar over jouw en haar verlangen. Misschien heeft ze wel minder zin in seks, omdat ze dat wat jij doet eigenlijk niet zo fijn vindt. Dat is best een lastige boodschap. Mannen zijn gauw gekwetst (ja, ik ook) als ze feedback krijgen over hun sex-skills. Bovendien doe je het al jaren zo, dus het ‘ja maar, waarom kom je daar nou pas mee’ ligt ook op de loer. Het kan dus een rationele keuze lijken om niet over je ontevredenheid te beginnen en rustig in het pannetje water te blijven zitten. Maar dan sterft er een kikker. En zoals iedereen weet is een kikker eigenlijk een betoverde prins. Beter is het om tijdig het belang van seks in je leven serieus te nemen en als een koning te gaan staan voor je verlangen en dat uit te spreken.