Zowel over het verschijnsel van ‘de cougar en de toyboy’ en de omgedraaide versie van ‘de oude bok en het groene blaadje’, worden kolommen vol geschreven in de boulevardpers. Ook De Telegraaf waagde zich vandaag maar weer eens aan dit smakelijke relatiefenomeen. Relaties met een groot leeftijdsverschil maken de tongen los, maar statistieken wijzen uit dat ze minder lang stand houden. Mensen die ongeveer even oud zijn, blijven langer en vaker bij elkaar. Eigenlijk kun je zeggen dat hoe meer partners op elkaar lijken, des te groter de kans op langdurig en bestendig geluk.

LEEFTIJD

Randal Olson & Olga Khazan deden onderzoek met data van 3000 recent getrouwde en gescheiden paren. Degene met een leeftijdsverschil van 1 jaar lopen slechts 3% meer risico dat hun huwelijk flopt, bij een verschil van 5 jaar is dat al opgelopen tot 18% en bij paren die 20 en 30 jaar in geboortejaar van elkaar afliggen is dat risico 95% respectievelijk 170% groter dan bij partners van een zelfde bouwjaar.

Sommige mensen zeggen: leeftijd is maar een getal, maar in werkelijkheid is dat niet het geval. De sfeer, de opvoeding, de cultuur, de muziek en de herinneringen aan een jeugd in een zelfde era zorgen voor een gevoel van verbondenheid. Over het algemeen geven cijfers aan dat een succesvol huwelijk meestal een verbintenis is tussen twee gelijkgestemde personen, die in alle opzichten niet te ver van elkaar afliggen.

PERSOONLIJKHEID

‘Opposites atrrackt’ zeggen de Britten. Oftewel: tegenovergestelden trekken elkaar aan. Het geldt soms wel voor een vakantieliefde of een kortstondige flirt, maar voor langdurige relaties kiezen mensen juist partners met overeenkomsten. Zo blijkt uit Duits onderzoek van het Centrum voor Onderzoek & Methodologie in Mannheim, waarover gepubliceerd is in het wetenschappelijke tijdschrift ‘New Scientist’.

De 5 belangrijkste persoonlijkheidstrekken kwamen voorbij: voorzichtigheid, openheid, ernst, extraversie en emotionele stabiliteit. Mensen met langdurige huwelijken hadden met name soortgelijke niveaus van voorzichtigheid, openheid en ernst. Extraversie en emotionele stabiliteit op hetzelfde niveau bleken minder van belang te zijn.

UITERLIJK

Homogamie, het verschijnsel dat partners op elkaar lijken, houdt langer. De natuur helpt daarbij. Met name mannen vinden vrouwen met dezelfde gelaatstrekken aantrekkelijker dan die van hen verschillen. Het gaat hierbij om de oog- en haarkleur, soort haar, de dikte van wenkbrauwen en lippen en de aanwezigheid van een kuiltje in de kin. Tot die conclusie komen onderzoekers van het Franse instituut voor ontwikkelingswetenschap in Montpellier, waarvan de resultaten zijn gepubliceerd in het tijdschrift PLOS One.

100 mannen kregen de opdracht foto’s van vrouwengezichten te beoordelen. Vervolgens werd het experiment herhaald met een andere groep mannen. Zij moesten kunstmatige foto’s van vrouwen beoordelen. De gezichten van de foto’s verschilden op het gebied van oog- en haarkleur, lip- en wenkbrauwdikte en de aan- of afwezigheid van een kuiltje in de kin. Daaruit bleek dat mannen over het algemeen kiezen voor vrouwen met gelaatstrekken die op die van henzelf lijken.

In het tweede experiment mochten de mannen steeds uit 4 foto’s kiezen. Bijna 40% koos voor het gezicht met de meeste overeenkomsten. Als laatste analyseerden de onderzoekers foto’s van echtparen die tenminste 1 kind hadden. De stellen hadden meer overeenkomstige gelaatstrekken dan 2 willekeurig gekozen personen. Er is zelfs een datingsite die uitgaat van dit principe. Soul2Match.com berekent met een computerprogramma een partner die qua gelaatstrekken het meest op je lijkt.

DNA

Het gaat nog een tandje verder zelfs. Wetenschappers van de Universiteit van Colorado te Boulder hebben aangetoond dat onze partner ook genetisch gezien bovengemiddeld veel op ons lijkt. Voor het onderzoek werd het genoom (alle erfelijke informatie in een organisme) van 825 Amerikaanse koppels bestudeerd. De wetenschappers onderzochten voornamelijk de plaatsen op het DNA die per persoon sterk kunnen verschillen. Op basis hiervan concludeerden ze dat er minder verschil in DNA is tussen twee getrouwde mensen dan tussen twee willekeurig geselecteerde individuen

Omdat mensen hun partner uitkiezen op gelijke uiterlijke kenmerken, is het niet zo verrassend dat er ook gelijkenis in DNA is. “Erfelijke informatie vormt een aantal waarneembare eigenschappen”, legt hoofdonderzoeker Benjamin Domingue uit. “Wij kiezen onze levenspartners uit op basis van dit zogenaamde fenotype en dit zorgt er automatisch voor dat we onbewust selecteren op gelijkenis in DNA.” Zo kiezen lange mensen bijvoorbeeld vaak een partner die ook vrij lang is. Omdat lengte vastligt in het DNA, selecteren ze dus automatisch op genetische informatie.

Overigens is het zo dat we qua immuunsysteem partners kiezen die supplementair zijn aan onszelf in plaats van complementair. Beide wetenswaardigheden worden meegnomen door datingbureaus die aan DNA-matching doen.

LEVENSVISIE

En dan het ouderwetse spreekwoord: ‘Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen’. Bestaat dat nog? Hoewel allebei christelijke kerken, was het tot pakembeet de jaren ’60 niet gebruikelijk dat een protestants opgevoed meisje met een katholieke jongen trouwde en vice versa. In deze tijd van secularisatie aan de ene kant en meer diversiteit qua religies aan de andere kant speelt veel vaker iemands politieke achtergrond of levensovertuiging.

Op grond van onderzoek onder 5000 Amerikaanse echtparen, waarvan het Journal of Politics melding maakt, stellen John Alford en zijn collega’s vast dat politieke voorkeur een veel belangrijker factor is bij de partnerkeuze dan tot nu toe werd aangenomen. Overeenkomsten op dat vlak zijn zelfs bepalender dan uiterlijke kenmerken als lengte en gewicht. En ook persoonlijkheid doet er minder toe dan politieke standpunten. Het wordt alleen overtroffen door kerkbezoek: dat staat in Amerika op nummer 1 bij het zoeken naar een geschikte huwelijkspartner.

Wat betreft het belang van religie wijken de Verenigde Staten zozeer af van Nederland dat deze bevindingen niet zomaar kunnen worden ‘vertaald’ naar Nederland. Het Amerikaanse tweepartijenstelsel is totaal anders dan het Nederlandse systeem van evenredige vertegenwoordiging. Maar socioloog Hilde Coffé ziet wel degelijk overeenkomsten. Zij stelde vast dat 78% van de Nederlandse paren dezelfde politieke oriëntatie hebben: verdeeld in links, christelijk of rechts. Dat cijfer is praktisch hetzelfde als in Amerika; in dat onderzoek heeft 77% eenzelfde politieke voorkeur.

GOLFLENGTES

Een andere conclusie is dat het met de wederzijdse beïnvloeding binnen een huwelijk wel meevalt. Kennelijk zitten stellen vanaf het begin al op ongeveer dezelfde golflengte. Het is nou eenmaal makkelijker om om te gaan met mensen met dezelfde politieke, culturele, religieuze en/of sociale ideeën. Paren met uiteenlopende karakters en overtuigingen hoeven niet direct met een advocaat te gaan bellen. De wetenschap heeft tevens aangetoond dat hoe langer mensen samen zijn, des te meer ze op elkaar gaan lijken. Daarover een ander keer weer meer.

Beeld: ‘Saamhorigheid’, Pixabay

Ik kreeg dit weekend toch even een wegtrekker naar de jaren vijftig. De NPO heeft het programma “Gewoon Bloot” in de planning staan. Daarin krijgen kinderen blote volwassenen te zien, die ze alles mogen vragen over hun lichaam. Kees van der Staaij (SGP) en Thierry Baudet (FvD) vinden het respectievelijk “walgelijk” en “gadverdamme”. Ze willen dat het kabinet het tegenhoudt.

De makers van het programma hopen dat kinderen door het programma onder meer leren dat er niet één ideaalbeeld is van het menselijk lichaam, zodat ze een positiever zelfbeeld krijgen. Ze mogen de bloteriken dus letterlijk en figuurlijk het hemd van het lijf vragen. Ik heb inmiddels de Deense versie van ‘Bloot Gewoon’ bekeken en de eerste beelden van de Nederlandse versie. Het ziet er allemaal lief en informatief uit.

Gelovigen in het geweer

Inmiddels zijn ‘Gezin in Gevaar’ (een campagne van Stichting Civitas Christiana) en het van origine katholieke CitizenGo petities gestart. Zij willen niet alleen hun eigen kinderen, maar ook die van u en mij, zo lang mogelijk beschermen tegen de letterlijke en figuurlijke blootstelling aan de maatschappij.

Antigif voor Kardashians

Hoewel ik geen openbare saunabezoeker ben en al helemaal geen nudist of naturist, vind ik het tenenkrommend dat bovengenoemde conservatieve groeperingen naakt altijd naadloos verbinden aan seks. Voorts lijkt het me juist zeer gezond voor jonge mensen om te kijken naar hoe gewone, gemiddelde mensen van allerlei leeftijden, huidskleuren en seksuele voorkeuren eruit zien. Zij werden immers al vanaf hun hun geboorte gebombardeerd met Instagramperfecties en cosmetisch gefabriceerde lichamen als die van de Kardashians en aanverwanten.

De beschermende drempel

Kees van der Staaij heeft schriftelijke vragen gesteld over het programma, waarvan het NOS Jeugdjournaal gisteren een voorproefje liet zien. Hij vindt het “veel en veel te ver” gaan om kinderen op de basisschool te confronteren met “poedelnaakte wildvreemden”. Hij wil dat het kabinet aan de NPO vraagt om van uitzending af te zien. Verder pleit hij voor een ethische richtlijn die nieuwe kinderprogramma’s in dit genre moeten voorkomen. Volgens de SGP-voorman vinden kinderen het ongemakkelijk om naar blote mensen te kijken. “Die beschermende drempel die er van nature is, moet je niet slopen.” Hij noemt het programma volstrekt overbodig. Volgens hem zijn er andere manieren om leerlingen een realistische kijk op het menselijk lichaam te geven en moet dit in elk geval niet buiten het gezin worden besproken.

Ach help, zelfs transgenders…

De tekst van de petitie van CitizenGo luidt: ‘In dit programma moeten kleine kinderen naar naakte volwassenen – zelfs transgenders – kijken die schaamteloos vertellen over hun seksualiteit. De meest perverse details worden over kinderen heengestort. Zo wordt pedofilie in de week gelegd. Dit is absoluut verwerpelijk.’

In je geboortepakje

Jawel. Transgenders en pedofilie worden bijna in één adem genoemd. Door zo te reageren als ouders leer je kinderen juist dat hun onbedekte lichaam en hun gevoelens daarbij dingen zijn waar ze zich voor moeten schamen. “We zijn allen schepselen gods” zou wijlen m’n moeder zeggen. En die was van 1920. Kun je nagaan. Ik zie totaal geen verband tussen dit programma en zaken als grooming, pedofilie, sexortion en seksueel overschrijdend gedrag. Wie is er nou precies pervers? Kinderen worden mijns inziens juist weerbaarder door ze dit soort voorlichting te geven. Naakt is niet vies en school is meer dan Taal & Rekenen.

Penispiercing

Gerben Bakker, één van de vraagbaken in ‘Gewoon Bloot’, legt bij NPO Radio 1 uit dat hij er geen problemen mee heeft dat hij naakt voor een groep kinderen staat. Hij beschouwt het als een educatief programma. “Er worden toch wel hele directe vragen gesteld zoals: hoe komt het dat een piemel groter of kleiner is. Ikzelf heb tevens een piercing door mijn penis, dus daar kwamen natuurlijk ook de nodige vragen over.”

Wat heet smaak?

Thierry Baudet (u weet wel die politicus die een paar jaar terug een ‘smaakvolle’ naaktfoto de digitale wereld in slingerde) twittert: ‘Ja joh. Kinderen op tv lekker vragen laten stellen aan een naakte man met een penis-piercing. Gadverdamme. De publieke omroep schurkt hiermee aan tegen het promoten van pedofilie. Seksualisering van kinderen. Potloodventerij. Misdadig. Saneer de NPO!’ Tja Thierry: sommige mensen hebben een fetish voor militaire uniformen, anderen nemen een tattoo of een piercing. Mijn smaak is het allemaal niet, maar het toont de veelkleurigheid van mensen in een maatschappij waar kinderen goed op voorbereid moeten worden.

Blinde muur

Ik schreef reeds eerder over de vrijages van SGP en FvD. En ook bij deze reuring blijkt dit weer het geval. Zowel orthodox gelovigen als ultra rechts-aanhangers denken in termen van goed / fout, zwart / wit. Geen nuance, geen grijs en al helemaal geen kleur, geen plek voor twijfel of zelfinzichten: het ís of het is niet. Net zoals voetbalhooligans denken ze: ‘als je niet voor mijn kluppie bent, ben je tegen mijn kluppie’. Het gekke is: er zitten hele leuke mensen bij de SGP en FvD-stemmers, met wie je over veel zaken goed kunt praten. Maar als het aankomt op (voor hen) heikele thema’s zoals abortus, vaccinaties en relationele & seksuele diversiteit is het alsof je tegen een muur praat. Dan wentelen ze opeens al hun boosheid, frustratie en teleurstelling af op de ‘neoliberale maatschappij’.

#Doeslief

Ik ga nooit begrijpen dat mensen die onschuldig naakt en lieve seks in de media willen verbieden dezelfde personen zijn die zwijgen bij films en documentaires die doordesemd zijn van maffiageweld, verkrachtingen en moordpartijen.

‘Gewoon Bloot’ is een remake van het Deense format ‘Ultra smider tøjet’ en is geproduceerd door Warner Bros in coproductie met de NTR en ontwikkeld in samenwerking met Rutgers, Kenniscentrum Seksualiteit. Het programma, gepresenteerd door Edson da Graça,  bestaat uit 8 afleveringen van 15 minuten. Uitzendingen staan gepland vanaf 21 maart, om 19.20 op NPO Zapp.

Beeld: Adam & Eva, Sixtijnse Kapel, commons wikimedia

Volgende maand mogen we weer naar de stembus om onze volksvertegenwoordiging te kiezen. Dit jaar doen er zo’n 40 partijen mee in de strijd om de blauwe stoelen in de Tweede Kamer. Het stikt op internet dan ook van de kieshulpen en stemwijzers, veelal over specifieke onderwerpen, zoals klimaat, landbouw, zorg & welzijn, enzovoorts. Vanaf dit (Valentijns-)weekend is er daar nog één aan toegevoegd. Namelijk eentje die ingaat op de partijprogramma’s ten aanzien van seksualiteit & relaties.

Op politiekesekswijzer.nl staan 15 stellingen waarop je met ‘eens’ of ‘oneens’ kunt reageren. Daar rolt dan een stemadvies uit. Vooral bedoeld voor jongeren en samengesteld door Rutgers, het Aidsfonds, Amref Flying Doctors, Choice for Youth en SoAids Nederland. Voor het samenstellen van deze stemwijzer werden diverse partijen benaderd en hun verkiezingsprogramma’s doorgespit. 11 politieke partijen werkten er actief aan mee. Van de huidige partijen in de Tweede Kamer deden PVV, FvD en DENK niet mee. Van de nieuwkomers deed Bij1 als enige wel mee.

Volgens de initiatiefnemers zijn seks, seksualiteit en seksuele gezondheid ‘belangrijk én politiek’. Met name jongeren hebben baat bij een stemwijzer om te achterhalen welke partij bij hen past. Onderwerpen die aan bod komen zijn o.a. de vergoeding van anticonceptiemiddelen en de verplichte wachttijd voor abortus. Over beide onderwerpen was de laatste jaren weer veel discussie.

Uiteraard komt ook de huidige toestand van ons land aan bod. Onder meer met de stelling: ‘Tijdens de coronacrisis mogen singles geen seks hebben (behalve met zichzelf)’. Andere zeer belangrijke issues zijn: een nationaal plan tegen seksueel geweld, de aanpak van meisjesbesnijdenis, gendergelijkheid, bestrijding van homogeweld en de nationale bijdragen aan het wereldwijde tegengaan van seksueel gerelateerde wantoestanden en ziektes.

Rutgers-directeur Ton Coenen licht toe waarom dit met name belangrijk is voor de jongste kiezers in Nederland: “Ze hebben te maken met de keuzes van de politiek. En die keuzes hebben gevolgen voor de vrijheid van mannen en vrouwen op het gebied van seksualiteit. Het tegengaan van kindhuwelijken, daar kiezen we voor, of niet. Net zo goed als het wel of niet promoten van gendergelijkheid, of het beschikbaar stellen van een hiv-preventiepil.”

Moet er op elke school seksuele voorlichting worden gegeven, ook op die met een religieuze inslag? Moet Nederland meer geld uitgeven aan de bestrijding van meisjesbesnijdenis in het buitenland? Mag een politicus vanwege zijn voorbeeldfunctie eigenlijk vreemdgaan? Het maken van eigen keuzes rondom seksualiteit is niet vanzelfsprekend, zelfs niet in Nederland. Seksueel geweld komt helaas veel voor: 4 op de 10 Nederlandse vrouwen werd ooit geconfronteerd met fysiek, seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Of om het naar de actualiteit van vandaag te trekken: mag de RK kerk de openlijk homoseksuele priester Valkering uit zijn ambt en uit zijn Amsterdamse dienstwoning zetten? Terwijl de grondwet van Nederland (die boven alles gaat) zegt dat er geen onderscheid gemaakt mag worden op basis van gender, seksuele geaardheid en huidskleur….

Illustratie: Met de Politieke Sekswijzer kun je checken welke partij het beste past bij jouw eigen levenswijze en opvattingen.

Niet alleen sloten en vijvers zijn op dit moment bevroren. Ook het prille liefdes- en seksleven van tieners is tot het nulpunt gedaald. Door de coronacrisis wordt hun relationele en seksuele ontwikkeling belemmerd. Singles die nog wel seks hebben, hebben dat meestal met een ‘friend with benefits’. Ook de extra spanningen en eenzaamheid die deze tijd met zich meebrengt, leggen veel jongeren lam.

Zo blijkt uit onderzoek van Rutgers Kenniscentrum seksualiteit en Soa Aids Nederland onder ruim 4000 16- t/m 20-jarigen. Waar jongeren normaal gesproken hun dates vooral op school ontmoeten of via vrienden en in het uitgaansleven, is dit door de coronamaatregelen bijna onmogelijk. Het aantal jongeren dat op date ging daalde van 51% (voor maart 2020) naar 21% tijdens deze tweede lockdown. Het gebruik van datingapps is gelijk gebleven. Wel ontmoeten jongeren nu hun datepartner of seksmaatje vaker via zo’n app (26%) dan voor corona (15%).

“De beperking van sociale contacten van jongeren legt ook hun liefdesleven stil”, aldus onderzoeker Hanneke de Graaf van Rutgers. “Jongeren hebben daarom minder mogelijkheden om te experimenteren met en te genieten van seks, terwijl dat op deze leeftijd cruciaal is. Dit is extra zorgelijk, omdat dit nu al zo lang duurt. Tegelijkertijd zien we dat het welbevinden van jongeren afneemt, wat wellicht ook te maken heeft met het gemis aan liefde en seks.”

In het onderzoek zegt een jongere: “Ik vind het jammer dat ik niet kan daten. Ik zou het leuk vinden om liefde te vinden, ik voel me best vaak eenzaam.” Een ander zegt: “Corona heeft een grote invloed gehad op mijn liefdesleven. Ik werd begin dit jaar verliefd op een meisje. Afspreken kon niet. Deze band is zo verwaterd dat we elkaar niet meer spreken.”

Waar voor corona 67% van de singles aangaf recent seks te hebben gehad, was dat tijdens de tweede lockdown 52%. Binnen deze groep gaven 6 van de 10 aan de laatste keer gevreeën te hebben met een seksmaatje; iemand waar ze wel seks, maar geen relatie mee hebben. Voor corona was dat nog 28%.

Rutgers en Soa Aids Nederland maken zich zorgen over de gevolgen van deze ‘ijstijd’. Het is, in aanloop naar Valentijnsdag, ‘De Week van de Liefde’ (8 t/m 12 februari). Genoemde organisaties roepen docenten op om met scholieren in gesprek te gaan over daten en seks. De lesmethode ‘Lang leve de liefde’ helpt daarbij. Ook masturbatie is daarbij een onderwerp, want een goede seksuele ontwikkeling begint natuurlijk bij jezelf en je kunt de kou van de crisis en de vorstperiode ermee verdrijven. Voorts is er een speciale editie van de podcast Sense Talk. Hierin praten jongeren over liefde en seksualiteit in tijden van corona.

Slikken of spugen!? That is the question. Veel vrouwen moeten er niet aan denken. De meeste mannen dromen ervan. Dat zijn bedpartner smult van zijn sperma. Helaas is zijn kwakje niet altijd even lekker. Sommige mannen proeven zoet, maar de meeste spuiten een bitter goedje. Hoe komt dit? En valt er wat te doen aan die smaak?

350 miljoen per keer

Sperma is zaad en zaadvocht dat vrijkomt bij de zaadlozing. De dikkige, kleverige, witte vloeistof is afkomstig uit de zaadblaasjes en de prostaat. Zaadcellen zien eruit als een soort kikkervisjes. Ze worden in de teelbal gemaakt en in de bijbal opgeslagen. Bij een zaadlozing komt ongeveer 3 ml sperma vrij dat tot 350 miljoen zaadcellen kan bevatten! 1 druppel sperma kan wel 100 miljoen zaadcellen bevatten.

Proteïnen

Die zaadcellen vormen ongeveer 10% van het sperma. De rest is zaadvocht dat de zaadblaasjes en de prostaat hebben toegevoegd. De voedingswaarde van sperma wordt vaak vergeleken met die van rauw eiwit. Beide bestaan voor zo’n 90% uit water en 10% procent uit hoogwaardige voedingsstoffen, zoals proteïnes, fructose, koolhydraten en mineralen (vooral zink). Sperma is voedzaam en licht verteerbaar. 95% van de proteïnen in sperma is zelfs zeer makkelijk verteerbaar. Het doorslikken van sperma kan dus helemaal geen kwaad, als je zeker bent van elkaars gezondheid. Uiteraard moet je altijd alleen doen waar je zin in hebt! Dus staat het je tegen: niet doen! Maar voor de lijn hoef je het niet te laten: sperma bevat slechts 15 calorieën per ejaculatie.

Hup naar de groenteboer

En dan die smaak! Als zijn sperma bitter (onsmakelijk) is, is het logisch dat we niet staan te springen om een slokje. En dat is jammer, want voor veel mannen is het een ultieme seksfantasie, en wat is leuker dan elkaar’s fantasien waarmaken? Daarbij kan het een leuk, spannend en (wellicht) nieuw element in jullie seksleven zijn. In grote lijn is het heel simpel. De smaak van sperma hangt nauw samen met zijn levensstijl. Hoe gezonder zijn levensstijl, hoe milder de smaak van zijn sperma. De grootste ‘bittermakers’ zijn roken en alcohol. De grootste ‘zoetmakers’ zijn fruit en groenten! En dan vooral ‘zoet’ fruit zoals kiwi’s en ananas. In fruit zitten natuurlijke suikers, vitaminen en mineralen. Ook vruchtensappen van zoete fruitsoorten zoals meloen, ananas, mango en andere citrusvruchten, dragen bij aan zoeter sperma.

Water bis bis

En er is nog meer fruitig nieuws, want ook de smaak van de vagina wordt er beter van. Veel rauwe groenten en fruit laten onze edele delen plezanter geuren en smaken. Kies voor vooral de zoete varianten zoals kiwi, ananas, banaan en meloen. De natuurlijke suikers, vitaminen en mineralen in fruit zorgen voor een zoetere smaak van sperma en vagina en zuivert het lichaam in het algemeen. Je kunt ook vruchtensappen nemen van fruitsoorten als meloen, ananas, mango en citrusvruchten. Verder is het drinken van veel water heel belangrijk. Hiermee kan je lichaam zich goed zuiveren, waardoor je minder afvalstoffen vasthoudt.

Sexperimenteer

De smaak helemaal bepalen kan niet, we hebben ten slotte allemaal onze eigen specifieke lichaamsgeur. Maar het valt dus wel te beïnvloeden. Daarom: (s)experimenteer samen! Probeer dingen uit. Een week lang ananas bij het ontbijt….

Kaat Bollen is de Goedele Liekens versie 2.0. Afgestudeerd psycholoog, gespecialiseerd in de seksuologie en met haar prikkelende uitspraken geliefd bij een groot publiek in België en daarbuiten. Kaat heeft haar academische titel inmiddels aan de wilgen gehangen. De reden? Collega’s vinden dat zij er te verleidelijk uitziet………….

Hallo 2021

Wetenschappelijk onderbouwde sekstips in combinatie met een zeer eigen, gewaagde stijl. Goede uitleg middels een vlotte babbel gekruid met veel humor. Kaat heeft het allemaal, weet exact waar ze het over heeft en ziet er nog goed uit ook. En dat stopt zij zowel letterlijk als figuurlijk niet onder stoelen of banken in de Belgische TV-studio’s. Ze is dan ook geliefd bij een breed publiek. Maar haar collega’s en één man in het bijzonder gunnen haar dit succes niet. En dus werd er een klacht ingediend bij de Vlaamse psychologencommissie. Die ging daarin mee en ook in hoger beroep werd Kaat officieel op de vingers getikt. Welkom in 2021!

Porna yek!

Sexy instagramfoto’s, medewerking aan een erotische film, een optreden in een burlesque-show en het regisseren van een vrouwvriendelijke pornofilm (ook wel porna geheten). Het vonnis luidt dat Kaat Bollen zich “te allen tijde bewust moet zijn van haar profilering en waardigheid” omdat anders “de waardigheid van hun beroep wordt aangetast en imagoschade ontstaat”. Dat genoemde activiteiten in haar vrije tijd plaatsvonden en ver buiten haar therapeutenpraktijk maakte de vierkoppige commissie niet uit. “Door haar publiekelijke outing wordt het onderscheid juist vervaagd en moet ze rekening houden met het feit dat haar gedrag de beroepsgroep kan schaden.”

Dan maar niet

Kaat Bollen heeft direct na de reprimande haar titel ingeleverd. Ze noemt het een moeilijk en pijnlijk besluit, maar “als psycholoog zijn anno 2021 inhoudt dat ik niet mijzelf mag zijn (zelfs niet in mijn privéleven, want daar gaat dit over!) dan ben ik liever geen psycholoog!” Ze benadrukt hoe onzinnig en uit de tijd het is dat zij zich hiervoor moet verantwoorden. “We mogen stilaan spreken over seksualiteit, maar het moet blijkbaar in een heel klinische context gebeuren.”

Kledingpolitie

Vroeger bemoeiden dominees en pastoors zich met roklengtes en hoeveelheden lippenstift of mascara. Nu zijn het digitale ‘bodyshamers’ en imams die moord en brand schreeuwen als iets ze niet bevalt. Of afgunstige collega’s dus. Een vrouw die van top tot teen in textiel gehuld is is fatsoenlijk. Een vrouw die hier en daar wat blote huid laat zien gaat te ver. Ze ‘vraagt erom gepakt te worden’ of ‘ze zoekt zeker een vent’. Zomaar wat uitspraken die je in de jaren ’50 zou verwachten, maar nadat we in de 80’er en 90’er jaren als vrouwen dachten vrij en blij te kunnen zijn, worden we in het derde millennium teruggefloten. En als je daar als vrouwelijke professional geen gehoor aan geeft, staat je ‘credibility’ op het spel.

En die vieze mannen dan?

Ik schrijf nadrukkelijk ‘vrouwelijke’ professional, want hoor je ooit iemand zeggen dat Maarten van Rossum niet langer wetenschappelijk geloofwaardig is, vanwege zijn ongeschoren uiterlijk en vanwege zijn trui, die er uitziet alsof hij er minstens tweemaal over heeft geëjaculeerd? Of wat te denken van de Nijmeegse burgemeester Hubert Bruls (nomen est omen) die ook als lid van de veiligheidsraad in de media opduikt en die in onsmakelijk strakzittende overhemden over zijn (eufemistisch gesproken) Bourgondische voorzijde z’n zegje doet. Hee, doe ik daar aan ‘fatshaming’? Dat mag ik niet zeggen en u ook niet. Maar aan de deskundigheid van een vrouw met decolleté en gelakte nagels mag er wél getwijfeld worden? En dan met name door mannen die ‘s avonds laat op internet op zoek gaan naar échte ranzigheid? Ik vind dat niet Kaat Bollen, maar haar mannelijke collega’s en leden van de tuchtraad reden hebben tot diepe schaamte.

Jaloezie troef

Lichaamsbedekking voor vrouwen is bedacht door jaloersige mannelijke (reli-)wijsneuzen. Dat vindt de in diskrediet gebrachte psycholoog / seksuoloog ook. “Ik kan er niet bij. Waarom is sexy en/of vrouwelijk niet waardig? En sinds wanneer oordelen wij psychologen over de waardigheid van anderen? Moeten wij niet juist een open vizier hebben én authenticiteit aanmoedigen?”, aldus Kaat Bollen op Instagram.

Kom op voor Kaat

De Vlaamse minister Bart Somers voor Gelijke Behandeling wil kijken wat hij tegen de houding van de commissie kan doen. “Dit is schade toebrengen aan wat vrouwen wel of niet mogen doen of dragen in hun vrije tijd. We moeten hier geen kledingpolitie!” Ook krijgt ex-Drs Bollen online bijval. Zo laat Marlies Dekkers weten achter haar te staan en plaatste radiopresentatrice Heidi Lenaerts een foto in ondergoed met de oproep: ‘Kom. Allemaal in ons onderbroek voor Kaat Bollen!’ Daaraan geven veel vrouwen gehoor met verleidelijke foto’s onder de hashtag #istandwithkaat. Daarbij vragen zij zich af of ze nu ook niet meer competent zijn. ‘Ik heb een masterdiploma en ook borsten, mag dat nog?’ vraagt een. ‘Hoeveel meter stof aan kleding is nodig om bekwaam te zijn’, vraagt een ander. ‘Gelukkig heb ik een job bij de radio’, aldus Sharon Slegers. ‘Dan zie je niet hoe sexy ik eruitziet als ik m’n werk doe.’

Wie staat er nu eigenlijk in z’n hemd?

Wanneer gaan mannen eindelijk eens begrijpen dat wij vrouwen ons niet aankleden en opmaken voor hen? Dat wij daarmee, net als zij (als ze het tenminste durven) gewoon ons zelf willen zijn. En dat we al helemaal niet zitten te wachten op commentaar als ‘te tuttig’ of ‘te bloot’. Daarmee leggen deze commentatoren meer van hun eigen madonna-/hoercomplex bloot dan wij van ons vel.

Aanvulling 13 januari 2021

Reactie van Ellen Bisschop, lid van de tuchtraad psychologen

Het leek ons een uitgelezen moment om met volgende foto het huidige verhaal van de psycholoog zelf, in een letterlijk maar tegelijkertijd, symbolisch kader te plaatsen. Afgelopen drie dagen las ik dat, vooral vrouwen en psychologen, zich zorgen maken over de moderniteit, visie en werking van de tuchtraad. Terecht en onterecht. Ik merk dat de discussie vooral gebaseerd is op ‘sexy, jezelf en vrouw mogen zijn’, vooral als psycholoog, binnen professionele én privésferen. Helaas moet ik stellen dat de discussie niet ongegrond is maar wel overbodig. Om dit te duiden dien ik te uiten dat deze discussie begon naar aanleiding van een dossier binnen de tuchtraad. Een dossier dat gaan dienen is als wapen in deze opgezette polemiek maar nog meer als wapen onder de jarenlange verdeelde groep van de psychologen.

 

Virginia Woolf wees in 1929 in haar essay A Room of One’s Own er reeds op dat vrouwelijke personages in fictie vaak gedefinieerd worden aan de hand van hun relaties met de mannelijke personages. In 1985 maakte Alison Bechdel een stripverhaal getiteld The Rule waarin een vrouw vertelt dat ze alleen films kijkt waarin waarin minstens twee vrouwen voorkomen, die met elkaar praten en dan over iets anders dan een man. De bechdeltest was geboren. Hoewel oorspronkelijk bedacht voor films, wordt de test inmiddels ook op andere media toegepast, zoals tv-series, games en boeken. Een pijnlijk detail hierbij is dat de helft van de media die wél door deze test komt (namelijk 43%) slechts slaagt omdat de vrouwen praten over trouwen of baby’s.

Vrouwen nemen de ruimte in

In 2020 waren er de ruimtevaartverhalen ‘Proxima’ en ‘Away’ en meiden die in in ‘System Crasher’ en ‘The Queen’s Gambit’ respectievelijk de jeudzorg en de schaakwereld op de kop zetten. Ook het vierde deel van de hitserie ‘The Crown’ met de personages van Koningin Elizabeth en Margareth Thatcher maakte duidelijk dat vrouwen over meer dingen spreken dan alleen over appeltaart en het nieuwste mantelpak. Met steeds meer vrouwelijke scenarioschrijvers en regisseurs wordt er eindelijk een inhaalslag gemaakt. Waar de vrouwen in vroeger tijden vooral opdraafden als de-echtgenote-van, de-dochter-van, de-moeder-van of zelfs slechts als ‘aantrekkelijk decorstuk’, is die andere helft van de wereldbevolking nu een grote verhalenbron. Ja: los van mannen.

AFF Gloria Steinem

En dan was er in het najaar van 2020 nog de release van de speelfilm ‘The Gloria’s’ van regisseur Julie Taymor. Zij maakte 10 jaar terug reeds de succesvolle biopic over Frida Kahlo en verfilmde nu de diverse fasen in het leven van Amerika’s ‘First Feminist’ Gloria Steinem. Hoewel matig ontvangen door de critici geeft de rolprent wel een fraaie blik op wat vrouwen in de afgelopen halve eeuw hebben moeten veroveren.

Man Up

Ook in ons eigen Nederland timmeren vrouwen aan de mediaweg. Halina Reijn & Carice van Houten, awardwinnende actrices en beste vriendinnen startten hun eigen productiebedrijf ‘Man Up’, waarmee ze het vrouwelijk perspectief in films en series podium geven. In 2019 trapten zij af met het succesvolle ‘Instinct’, vorig jaar gevolgd door de serie ‘Red Light’ en inmiddels druk met de voorbereiding van de speelfilm ‘t Hooge Nest’ naar de gelijknamige bestseller van Roxane van Iperen. Niet voor niets verkocht de auteur haar rechten aan vrouwelijke producenten. Het verhaal gaat immers over de veelal ondergesneeuwde rol van vrouwen in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Goed voorbeeld doet goed volgen

Mannelijke lezers zullen nu wellicht reageren met een ‘nou en’ of ‘wat maakt dat nou uit: mannen of vrouwen?’. Voor hen heb ik nieuws: ‘you can’t be what you can’t see. Oftewel: als je als meisje of vrouw telkens te zien krijgt dat jouw verhaal ondergeschikt is aan dat van een man, ga je dat op den duur ook geloven of er in elk geval naar handelen. En het omgekeerde geldt voor jongens en mannen. Dat is zeker het geval bij relaties, intimiteit en seksualiteit. Volgens een manifest dat eind 2019 in de Volkskrant verscheen, hebben seksscènes in de meeste films nog steeds weinig met de werkelijkheid te maken, vooral waar het vrouwen betreft. Het is volgens de briefschrijvers altijd hetzelfde riedeltje: een vrijpartij gaat makkelijk en snel. Dat is jammer vinden zij, want ‘we doen na wat we in films zien, zeker als het gaat om iets wat we in het echte leven niet snel te zien krijgen.’

Orgastisch

De ondertekenaars van het manifest, waaronder seksuologen, artsen en auteurs eindigen hun betoog met de oproep om te stoppen met het geven van het verkeerde voorbeeld. ‘Jullie zijn degenen die de beeldvorming in film kunnen veranderen. Neem je verantwoordelijkheid en wees creatief. Misschien kun je daarbij inspiratie vinden in niet-heteroseksuele seksscènes.’ Mede-initiatiefnemer van het manifest Andrea Bijen licht toe: “Seksualiteit zie je niet dagelijks. Waar je het kan zien is in films. Dus dan is het belangrijk om er zorgvuldig mee om te gaan. Met de kennis van nu zou je daarom meer diversiteit en originaliteit in de scenes aan kunnen brengen.” Veel van de huidige seksscenes kunnen zelfs onzekerheid veroorzaken, denkt Andrea. “Als jij het idee hebt dat je na een paar seconden penetratie klaar moet komen als vrouw en het gebeurt niet, dan zijn er steeds meer vrouwen die naar de huisarts gaan en zeggen: ‘er is iets mis met mij’.” Voor beoordelingen van bed- en seksscenes kun je terecht op de door ons reeds eerder besproken website theclittest.com.

Zichtbare vrouwen voor en achter de camera

Het is niet dat door vrouwen gemaakte rolprenten er niet al lang wáren, maar ze waren gewoon veel minder zichtbaar en da’s als het om films gaat toch wel paradoxaal. Zo toont ons Mark Cousins in ‘Women Make Film’. Net als in zijn eerdere ‘The Story of Film: An Odyssey’ neemt hij zijn kijkers mee in de uitgebreide geschiedenis van de wereldcinema, maar nu herinnert hij ons eraan dat de filmcanon veel te weinig bevat van vrouwelijke makers. In de beginjaren van de twintigste eeuw werkten vrouwen in vrijwel elke tak van de filmindustrie, ook als regisseur, scenarist en producent. Maar daar kwam vanaf de jaren ’30 en zeker na WO II een einde aan. Er zijn veel redenen dat vrouwelijke regisseurs toen van het toneel verdwenen. In Amerika speelde bijvoorbeeld de opkomst van het studiosysteem en de daarmee samenhangende bedrijfscultuur een grote rol in het weren van vrouwen uit machtsposities, zoals regie en productie.

Harde knaken

Maar elke film begint natuurlijk met een pot geld. Stelselmatig werden vrouwen door filmfondsen en studio’s genegeerd. En als ze al gefinancieerd werden, kregen ze veel lagere budgetten en dus ook veel minder promotie en onderscheidingen. In de 92 jaar van de Oscars werd er maar vijf keer een vrouw genomineerd voor beste regie en Kathryn Bigelow was in 2010 de eerste en tot nu toe enige die het beeldje daadwerkelijk in handen kreeg. In Europa deden we het niet veel beter. De Gouden Palm van Cannes ging ook nog maar één keer naar een vrouw: in 1993 mocht Jane Campion’s ‘The Piano’ de eer delen met de Chinese regisseur Chen Kaige. Maar films en TV-series die slagen voor de Bechdel-test brengen meer geld op en daarvan worden Hollywood en ook ons eigen Hillywood uiteindelijk wel wakker.

Mannen zijn conservatiever dan vrouwen

De #MeToo-beweging en de daaruit voortkomende consequenties lijken wereldwijd langzaam de cultuur binnen de filmindustrie te veranderen, aldus auteur en regisseur Sacha Gertsik in de Filmkrant. Maar omdat het realiseren van een film meestal jaren kost, zal het echte resultaat nog even op zich laten wachten. Diversiteit bij het maakproces is één ding, maar dit moet ook meegenomen in de wijze waarop we films en series consumeren. Er is nog steeds weerstand. Zo wordt de Netflix-serie ‘Bridgerton’ waarin edellieden en zelfs de koningin zwart zijn in conservatieve kringen geschiedvervalsing genoemd. En datzelfde Netflix kreeg afgelopen zomer vanuit Turkije nog het verzoek om van de homoseksuele verhaallijn in ‘If Only’ een heteroversie te maken. De streamingsdienst ging niet overstag. Ook daarin spelen vrouwen een beslissende rol, want hun aanwezigheid in alle sectoren en lagen van het publieke en bedrijfsleven zorgt op zich al voor meer diversiteit, maar zij blijken tevens qua culturele en genderopvattingen de mannen een stap voor te zijn.

Beeld: ‘Women make Film, o.a. bij Amazon TV en Apple TV

Afdeling schoonmoedergappen. ‘Adam was een gelukkig man. Logisch ook: hij had een vrouw, maar geen schoonmoeder’. Of deze: ‘De ideale schoonmoeder weegt 700 gram, zonder urn’. Nee, de moeder van onze partner heeft doorgaans geen al te beste reputatie.

Scheiden

In de VS staat de schoonmoeder bovenaan het lijstje met oorzaken voor een echtscheiding. Uit Nederlands onderzoek blijkt dat 25% al stress krijgt als hun schoonmoeder mee aan tafel zit en dat 60% een kerstfeest op z’n eentje en dus zonder verplichtingen aan de schoonfamilie best wel fijn vindt.

Draken om soep van te maken

‘Schoonmoeder en schoondochter kun je samen koken, maar lekker wordt het nooit’, zeggen ze in Frankrijk. Het is één van de spreekwoorden die Mineke Schipper samenbracht in haar boek ‘Trouw nooit een vrouw met grote voeten’. De professor interculturele literatuurwetenschap vond over de hele wereld verhalen, uitdrukkingen en moppen waarin schoonmoeders en schoondochters als vijanden tegenover elkaar staan. ‘De schoondochter zal van haar schoonmoeder houden op de dag dat steenkool wit wordt’, aldus de Arabieren.

Meisjes eerder zelfstandig

Familietherapeut Marion Eikelenboom: “In de puberteit trekken jongens veel meer naar hun moeder toe, terwijl meisjes, die sneller volwassen zijn, zich juist tegen haar afzetten. Verschijnt er een andere vrouw op het toneel, dan wordt dat een concurrente. Schoondochters raken daardoor geïrriteerd en beginnen te twijfelen aan zichzelf.”

Over de warme en de koude kant

Wetenschappers noemen het verwantschapsselectie. Dat houdt in dat je je eigen genetische lijn wilt beschermen door de voorkeur te geven aan je bloedverwanten. In Nederland spreken we soms over ‘de warme kant’ van de familie en ‘de koude kant’. We zijn het aardigst voor mensen met wie we een bloedband hebben en juist achterdochtig naar degenen die niet genetisch aan ons verwant zijn, maar wel invloed hebben op onze kinderen en kleinkinderen. Met als gevolg dat moeders en schoondochters al honderdduizenden jaren langzaam uit elkaar worden geduwd. Ze houden immers van dezelfde man en dat geeft gauw gekissebis.

Loslaten zoon moeilijker dan dochter

Volgens Schipper heeft dat alles te maken met de beschermingsdrang van moeders. “De hechte band die zij al voor de geboorte opbouwen met hun kinderen, zorgt ervoor dat ze nogal eens moeite hebben met loslaten. Een onvermijdelijk loslaatmoment in haar leven is de komst van een schoondochter of schoonzoon. En het loslaten van een zoon lijkt haar moeilijker te vallen dan van een dochter, waardoor ze de schoondochter als ‘indringer’ ziet.”

Liefdesconcurrente

Het stereotype beeld van schoonmoeder en schoondochter is er eentje van een moeizame en soms zelfs competitieve relatie, waarbij de vrouwen elkaar om het minste of geringste in de haren vliegen. Volgens stress-management expert Debbie Mandel, is dit heel logisch. Het gaat hier om twee vrouwen die van dezelfde man houden, ook al is hun liefde voor de man totaal verschillend. Volgens haar kan de relatie tussen schoonmoeder en schoondochter ook juist heel erg goed zijn, alhoewel dit vaak tijd, heel veel geduld en wederzijds respect nodig heeft.

Ongevraagd opvoedadvies

Ze legde drie belangrijke punten van kritiek van vrouwen op hun schoonmoeder aan hun deskundige voor en gevraagd hoe hiermee het beste om te gaan. Vaak gaan conflicten over de opvoeding van de kinderen. Schoonma voelt zich verantwoordelijk om haar kennis en ervaringen te delen, omdat zij het al eens hebben meegemaakt. Schoondochter voelt zich bekritiseerd en op de vingers gekeken. De schoonmoeder heeft op haar beurt het gevoel dat de schoondochter niet luistert om haar dwars te zitten. Probeer er echter niet er tegenin te gaan, maar neutraal te reageren. Een schoonmoeder daarentegen moet ook haar plek weten en het uitsluitend bij advies laten als daarom gevraagd wordt.

Ding-dong, daar is ze weer

Ook onaangekondigd op visite komen terwijl de schoondochter heel andere plannen had of even alleen wilde zijn met haar man. Volgens Debbie Mandell is het essentieel dat zoon c.q. echtgenoot in deze het voortouw neemt. Als de schoondochter hier iets van zegt is zij snel de kattige vrouw die zich agressief en onaangenaam gedraagt tegenover zijn moeder. Mannen, bescherm je vrouw en vertel jullie moeders dat het beter is als ze voortaan even telefoneren of appen om te checken of het wel uitkomt. Hierbij kan hij als excuus gebruiken dat de zaterdagochtend bijvoorbeeld spitsuur is of juist het enige moment dat je even alleen kunt zijn met je vrouw.

Eens een moeder, altijd een moeder

Schoonmoeders hebben vaak de neiging hun zoon nog steeds te behandelen als die kleine jongen die zij ooit op schoot hadden. Van hun favoriete recepten tot in hun wangen knijpen. Schoondochters, accepteer het. Ondanks dat hun zonen groot zijn en vrouw en kinderen hebben, blijven de jongens de oogappels van hun mama. Dit is de vrouw die jouw geliefde heeft grootgebracht én die hem heeft gemaakt tot waar je als een blok voor viel. Dus ook al is het verschrikkelijk moeilijk om aan te zien, ontzeg je schoonmoeder niet de mogelijkheid om nog steeds te moederen. En dan: je echtgenoot is ook in staat voor zichzelf op te komen. Dus als je man het vervelend vindt, zal hij dit zeker duidelijk maken aan zijn eigen moeder.

Over de jaren die vrouwen nog leven na hun menopauze is al veel onderzoek verricht. Immers: onvruchtbare vrouwen zijn op het eerste gezicht niet interessant in het kader van voortplanting en het komt voor zover bekend ook alleen maar bij mensen en walvissen voor. Er bestaat echter de zogenoemde ‘grootmoederhypothese’. Deze aanname zou weleens wetenschappelijk onderbouwd kunnen worden. Oudere vrouwen vergroten namelijk de kans op overleven van hun nageslacht.

Oma hoeft niet meer achter de kerels aan

Zo blijkt uit onderzoek van Carla Aimé en collega’s van het ‘Institute of Evolutionary Sciences’  in Montpellier, dat in PLOS Computational Biology is gepubliceerd. Het is evolutionair voordelig als grootmoeders hun energie steken in de ondersteuning van hun kinderen en kleinkinderen in plaats van hun eigen verdere voortplanting en de balz die daar altijd bijhoort. Bovendien kunnen oma’s door hun kennis en ervaring de groep helpen om gezonder te zijn en beter te overleven. De wetenschappers verklaren de jaren na de menopauze dus niet als een bonus, maar als een evolutionaire strategie.

Oude vaders geven goede genen

Recente inzichten wijzen ook in de richting van een onbedoeld bijeffect van oude vaders. Mannen blijven in principe tot hun dood vruchtbaar en hoe ouder ze worden, hoe meer nakomelingen ze natuurlijk kunnen produceren. Echter: gedurende hun leven wordt hun sperma trager en over het algemeen ook minder sterk. Als zo’n man, maar ook de eventuele oudere moeder, dan nog verblijd worden met een spontane zwangerschap, geeft krijgen deze kinderen meestal goede genen mee. Nakomertjes, vooral de niet geplande, worden vaak bijzondere en behendige types. Denk aan Mark Rutte, Floortje Dessing, Geert Mak, Gordon en DJ Tiësto. Maar, ik ben verplicht dit erbij te zetten: het risico op afwijkingen bij een kind van oudere ouders is er, zoals bekend, ook.

Gezelliger families

Voorts ontdekte VU-socioloog Teun Geurts een aantal jaren geleden tijdens zijn promotiestudie dat het zorgen voor kleinkinderen ook een effect de andere kant uit heeft. Door de zorg krijgen ouders en kinderen een betere band en is de zorg voor de ouders wanneer zij echt oud worden, tevens beter gegarandeerd.

Oma doet het beter

Het straatbeeld wordt er momenteel overdag door beheerst: grootouders met kleinkinderen. De papa’s en de mama’s zijn centjes verdienen immers. Oma let ook beter op dan moeder zelf. Kinderen die door grootmoeder in de gaten worden gehouden, lopen de helft minder verwondingen op dan onder moeders toeziend oog, blijkt uit onderzoek onder 5000 kinderen tot 2,5 jaar, gepubliceerd in het vakblad The Journal of Pediatrics.

Werkt beide kanten uit

De researchers bekennen dat ze eigenlijk het tegenovergestelde hadden verwacht: oma is minder vlot, eerder moe, kent de nieuwste, eventueel gevaarlijke snufjes in huis niet en denkt ouderwets. Maar grootmoeders behoeden hun kleinkinderen juist beter voor verwondingen of andere narigheid dan de moeders zelf. Vaders brengen het er nog minder goed van af. Onderzoek door Ann Buchanan van de Universiteit van Oxford toont tevens aan dat het twee kanten op werkt. Grootouders die een actief aandeel hebben in de zorg voor hun kleinkinderen blijven zelf langer fit en worden ouder.

Oma’s geheim?

Evolutiebiologen wijzen er tenslotte op dat grootmoeders zorg ooit bittere noodzaak was. Zonder haar hulp zouden moeders van jager-verzamelaarvolken amper twee kinderen groot kunnen brengen. Mogelijk leven ’mensenoma’s’ daarom langer na hun vruchtbare periode dan andere zoogdierenoma’s. Als zorgspecialisten. Maar misschien, opperen de onderzoekers, vragen ouders ook gewoon de meest oplettende (groot-)ouders als oppas. In elke geval: wees zuinig op het zogenaamde ‘dor hout’ in je familie; het kan zomaar zijn dat je met hen erbij zelf ook langer en gezonder leeft!

Vandaag 21 december is het de kortste dag van het jaar. Dat betekent dat de nacht nergens anders in het jaar zolang duurt als nu. Alle tijd dus om aan je gerief te komen onder een warm dekbed of voor een knapperend haardvuur en………. je dient er ook nog eens de wereldvrede mee……..

De gedachte van deze Wereld Oragasme Dag voor de Vrede is dat de energie die vrijkomt van zoveel klaarkomende mensen voor positieve veranderingen zal zorgen. Aan het moment van de zonnewende werd al door onze vere verre voorouders speciale krachten ontleend. Ook zij hingen in de donkerste dagen van het jaar brandende fakkels in bomen en zetten heksenballen neer, die wij nu nog kennen als kerstballen.

Een mondiaal orgasme, later samengevat in de wereldorgasmedag, komt voort uit het idee dat de hoeveelheid positieve energie die vrijkomt bij een orgasme – en door een grote massa mensen tegelijkertijd wordt beleefd – bij zou dragen aan positieve energie in het aardse energieveld. En dan vooral als de deelnemers juist op dat moment aan bijvoorbeeld vrede op aarde zouden denken.

Vanwege onze gehaaste levenswijze, consumptiegedrag en oorlogszucht is de aarde uit evenwicht. Een collectief orgasme zou hierin een hoop kunnen herstellen en zelfs bijdragen aan de wereldvrede. Het zou zelfs meer effect hebben dan bidden. Op het moment dat de liefde bedreven wordt blijven negatieve menselijke daden immers achterwege. ‘Make love not war’, riepen de hippies in de 60’r jaren reeds.

Voor een maximaal mondiaal effect is het belangrijk dat het orgamsme zo synchroon mogelijk is. Niet alleen op deze 21ste december, maar ook bij volle manen, nieuwe manen, zonnewendes en equinoxen werken massale seksuele hoogtepunten niet alleen voor degenen die ze ervaart, maar voor de gehele wereld. Veel plezier!