Mijn god, wat vind ik het heerlijk haar hals te voelen. Haar hart te voelen kloppen tegen mijn vingers. Mijn handen aan te spannen en los te laten. Helemaal aanwezig te zijn bij iedere verandering in haar lijf en gezicht. Hoe zij vertrouwt in mijn aandacht en de zorg en liefde die ik in iedere vezel van mijn lijf voor haar voel. Mijn vingers die geaaid worden door haar hals. Soms strak en soms los om haar heen, vervuld met de spanning van wat misschien komen gaat. Mijn vingers zoekend naar spieren en aderen. De druk die ik met mijn muis zachtjes opvoer op haar slokdarm. Mijn andere hand achter haar nek en haar helemaal omsluiten in een liefdevolle verwurging. En dan loslaten. Even de overgave niet consumeren.

Kijkend of zij naar mijn handen verlangt, of zich ontspant omdat het over is. Haar nieuwsgierigheid of het voor mij is, of ook voor haar mag zijn. Teder en zacht haar nek kussend, terwijl ik mijn hand opnieuw om haar nek leg en knijp. Mijn kussen nog zo zacht als voorheen, alsof ik twee mensen ben. Haar overgave naar alle kanten die ik van mijzelf laat zien.

Daarna in mijn armen. Zacht aaiend over haar haar. Mijn hart open in dankbaarheid. Mijn handen nog tintelend van de verboden vrucht die ik heb mogen eten zonder uit het paradijs te zijn verdreven.

 

De hals heb ik altijd een bijzonder erotische plek gevonden. De zachtheid en de kronkeling die een kus kan opwekken. Hoe de nek haar hoofd draagt op een manier die verraadt hoe zij zich voelt. Zowel krachtig door haar spieren als kwetsbaar in haar aderen en ademhaling. Altijd vol ontzag en zachtheid benaderde ik deze hemelse huid.

Maar in porno zag ik een andere benadering. Hoofden die aan haren achterover worden getrokken die de hals openleggen. Een hand om een nek die knijpt en die aderen doet opzwellen. Het waren beelden die mij zowel vreselijk afschrikten als onbegrijpelijk opwonden. En dat kan als het op een scherm gebeurt, maar het was ver van de erotische wereld waarin ik met mijn vrouw leef. Ver van mijn beleving van intimiteit die om liefde, zachtheid, veiligheid en respect gaat. En toch durfde ik op een avond mijn dame te vertellen over mijn nieuwsgierigheid. Mijn verborgen verlangen om haar vast te houden op deze manier. Om mijn kracht en dominantie om haar nek te voelen. Dat ik haar overgave aan de genade van mijn handen opwindend zou vinden. Dat ik fantaseerde van het kijken in haar ogen terwijl ik mijn hand om haar nek had. Voorzichtig knijpend, waardoor haar bloed langzamer ging stromen. Knijpend in haar hals waardoor ze moet werken om lucht binnen te krijgen. Haar hoofd achterover bewegend terwijl ik mijn handen om haar nek aanspande. De fantasie om zo veel vertrouwen te krijgen. Zo’n overgave. Een droom die ik eigenlijk niet durfde te dromen. Bij het uitspreken kolkte de adrenaline over zoveel schaamteloosheid door mijn lijf. In afwachting van haar reactie, bang dat mijn nieuwsgierigheid veroordeeld zou worden. Dat ze een streep in het zand zou zetten bij zo veel uitgesproken nieuwsgierigheid naar dominantie. Maar dat gebeurde niet. Ze keek wat verbaasd, maar vroeg daarna hoe ik dat zou willen.

“Hoe ik dat dan precies zou willen …” Woooo, daar had ik nog niet bij stilgestaan.
“Ik denk dat ik het fijn vind als je achterover gaat liggen en ik rustig mag voelen. Dat je aangeeft als het niet fijn is. En dat we het erna over hebben.”
“Dat is goed, schatje”, en toen liet ze zich achterover op bed zakken en lichtte ze haar kin rustig op om de zachtheid van haar nek zichtbaar te maken.

Wordt volgende week vervolgd

 

Zo veel jaar al geliefden en nog steeds verliefd. Vroeger ver weg ontbloot op de pagina’s van verstopte blaadjes.

Bedekt door kleren terwijl ik haar dankbaar bewonderde in vluchtige blikken. Hen gevoeld bij een eerste kus toen zij tegen mij aan bewoog. Gevoeld bij knuffels van vriendinnen, ongemakkelijk maar geraakt door de zachtheid van de ontmoeting.

De eerste blik op borsten die aangeraakt mogen worden. De streling. Mijn vingers om haar borst, zo stevig en de huid zo zacht en warm. De liefde op afstand bleek terecht. Zij waren magischer dan verwacht. De liefdes van mijn leven voor het eerst in mijn handen.

 

Mijn eerste kus

Zachtjes … eerst de tepel met rust laten. Rond de borst bewegen. Geen huid vergeten en voelen waar ik het voel, zodat je daar aandacht kan geven. Maar niet denken dat je het dan weet. Iedere aanraking, iedere dag, iedere ontmoeting moet je mij opnieuw ontdekken …

Mijn eerste vriendinnetje met wie ik vree … Ik kon uren haar borsten beminnen, terwijl ze mij hielp haar lijf te begrijpen.

Later meer gaan zuigen, gaan knijpen en bijten. Langzaam ontdekken hoe de gevoeligheid van de borsten van een vrouw veranderen met haar opwinding. Vlinderzacht of aangemoedigd om zo hard te bijten dat ik bang werd haar huid te scheuren.

En toen de kinderen. Bij de eerste liet ik de borsten aan de kleine. Maar bij de tweede voelden we ons vrijer. Borsten waar twee handen voor nodig waren. Kussen dat uitliep op likken en likken dat uitliep op zuigen. Tot de honingzoute melk in mijn mond stroomde. Tot ik het wonder over mijn lippen voelde druppelen. De warme melk in mijn mond rond liet gaan.

En nu … na zo veel bewondering, zo veel genot, zoveel opwinding, bevrediging en ontroering. Ook nu ben ik nog bewogen door hun schoonheid, hun zachtheid, hun ronding, de tepelhof, de tepel, het decolleté, de huid en alles wat haar tot haar ronding maakt.

Zij waren mijn eerste liefde en dat vuur zal altijd blijven branden.

 

Sinds kort experimenteer ik meer met energetisch gericht vrijen. Ik moet er wat schamper om lachen als ik het opschrijf. Het is allemaal behoorlijk pril en het voelt nog ongemakkelijk. Het is extra spannend om hiermee te experimenteren, omdat ik niet precies weet wat het betekent. En daarbij zaten het energie richten en het chakra-ding jarenlang nogal in mijn allergie. Gelukkig helpt mijn lief in bed mij te ontspannen.

 

Energie

Energetisch vrijen onderzoek ik op een aantal manieren. Allereerst ben ik bewuster van mijn emotionele staat als de intimiteit begint. Als ik nog niet helemaal geland ben bij haar haast ik het niet, maar neem de tijd om helemaal aanwezig te zijn. Zaken die in de weg zitten spreek ik uit, dat  is een snelle manier om dit los te laten. Al gebeurt het ook dat een onderwerp zo veel reacties oproept en of duiding nodig heeft dat het niet meer tot vrijen komt, maar dat is dan ook oké.

 

Voelen

Op het moment dat we wel helemaal bij elkaar komen en ik haar aanraak, doe ik dat bewuster. Ik voel haar huid, maar voel ook de energie in mijn hand. Ik stuur met mijn gedachten energie naar mijn vingers door mijn volle aandacht daaraan te geven. Het is een manier om ook haar energie te voelen. Ik aai haar met mijn handen, maar zij aait mij ook met haar huid en haar energie. Door op deze manier te beginnen met de aanraking, vinden we steeds meer rust in de connectie om dan vandaar meer naar binnen te kunnen gaan in mijn eigen lijf. Om haar vandaaruit te benaderen. Daardoor heb ik het gevoel dat zij ook meer ruimte voelt om vanuit zichzelf te gaan voelen.

 

Chakra

Ik verplaats dan dus mijn aandacht van mijn handen naar een plek in mijn lijf. Daarbij gebruik ik sinds kort de chakrapunten ter oriëntatie. De 7 chakrapunten wissel ik intuïtief af. Ik probeer er niet een verhaal omheen te maken of er veel over te denken. Maar visualiseer mijn energiecentrum vanwaaruit ik in liefde met haar ben rond een chakra. Daarbij wissel ik deze zonder vooropgezet plan en zonder verplichtingen gevoelsmatig af.

Waar haar dijen kussen vanuit mijn kruin als een lichte droom kan voelen, kunnen kussen vanuit mijn buik een diep verlangen losmaken. Of vanuit mijn hart een gulzige geilheid, die mij terug naar boven beweegt om haar te kussen en te vragen of zij mij in haar wil voelen.

 

Nooit te laat!

Het is fijn dat ik mij de laatste tijd zo veilig voel dat ik dit durf te onderzoeken en mij hieraan mag overgeven. En dat het een gesprek kan zijn, ondanks al mijn eerdere commentaren over energie en chakra’s. Het is ook leuk dat ik kan vragen hoe het voor haar is. En het mooiste daarvan is dat zij het vaak ook wel meekrijgt. Soms als tinteling in haar lijf, soms als een reis naar onbekende oorden en steeds vaker als een kleur waar zij zich dan in zegt te bevinden. Ik had nooit gedacht dat ik op deze manier zou gaan denken en praten over vrijen. Maar ik ben blij dat het nooit te laat is.

 

 

Haar lippen op elkaar als wij elkaar weer ontmoeten. Haar blik naar binnen. Haar gevoel nog rustig. Ik voer het woord: “Ik hou van jou… ”. Mijn mond spreekt tot haar op een manier die alleen zij kan verstaan.

 

Iedere keer dat ik haar daar kus, is het alsof ik haar voor het eerst ontmoet. Mijn aanraking voorzichtig … mijn mond dichtbij. Ze voelt mijn adem. Ik kus haar, maar niet direct. Ze beweegt … wacht … verlangt. Ik neem mijn tijd. Kus haar glooiingen. Haar warme huid blus ik met mijn tong. Haar haartjes in mijn gezicht.

 

Onze verlangens golven als onze lippen elkaar vinden. Ik neem mijn tijd en laat de gevoelens door ons heen stromen, tot we onze lippen in elkaars aanraking openen. Zoekend naar de woorden die passen bij de veranderende binnenwerelden. Gekluisterd luister ik naar haar nuance. Ontroerd in hoe zij tot mij spreekt.

 

Met haar lippen beantwoordt ze mijn kussen. Nieuwe lippen kussen mij terug. Ze opent al haar zachtheid. Haar rafelranden aan mij tonend. Haar vormen prononceren zich verder. Haar volle lippen die samenkomen onder haar trotse heuvel ontbloten haar verborgen schat. Ik proef vol verlangen de woester wordende golven. Het zoute water proeft zoet wanneer het zich vermengt met mijn speeksel. Mijn lippen bewegen over de oppervlakte terwijl mijn tong haar welvingen liefkoost.

 

Ze nodigt mij uit om met haar verder te verdiepen. Samen te onderzoeken hoe haar lippen met de rest van haar lijf communiceren. Zij laat haar benen verder openvallen en haar lippen antwoorden mij in stilte: “Ik ook van jou”.

Mag je als man eigenlijk wel trots zijn op je pik. Is dat iets dat geaccepteerd is of ben je dan arrogant en macho. Wat zou er gebeuren als ik vol trots mijn eigen pik zou vieren?

 

Zijn prachtige lengte. Zijn zachte huid. De volle eikel en de ballen. Die er blij en gelukkig bij hangen, als ik vertel dat ik het fijn vind om ernaar te kijken. Ze aan te raken en er mijn dame over te horen vertellen. Dat mijn pik niet alleen prachtig is maar ook fantastisch, dat ik trots ben op mijn lul. Dat hij reageert op zowel mijn zicht als mijn hart. Dat hij groeit in verbinding. En krimpt als het niet klopt. Dat het een wonder is dat ik met hem uit al mijn zijn de liefde kan bedrijven. Dat mijn pik een centrum is van mijn kracht. En dat hij mij in staat stelt om op een diep niveau mij te verbinden met iemand van wie ik hou.

 

Wat als ik schrijf dat ik ongelofelijk veel van mijn pik hou. Wat zouden mensen dan zeggen. Zouden zij mij drie hoera’s geven in erkenning. Of zouden ze het stuitend vinden. Hun eigen weerstand en ongemak op mij projecteren. Mij veroordelen omdat ik mijzelf en alles aan mijn lijf omarm en vier.

 

Voor vrouwen is een prachtige weg ingeslagen. Niet langer is het vrouwelijk geslacht iets om over te zwijgen of bij weg te kijken. Het is iets prachtigs dat gevierd mag worden in al zijn diversiteit. Asymmetrie, grote binnenste lippen, een gesloten oester, een piepkleine clitoris of een hand vol heerlijk vlees. Alles mag gevierd worden. Instagram staat vol met prachtige tekeningen van deze schitterende diversiteit. En vrouwen vertellen elkaar en helpen elkaar alles te eren wat ze gegeven is.

 

Maar voor mannen is dat nog niet zo ver. Het mannelijk lid wordt zelden aangeduid als iets prachtigs. Zelden gevierd als iets waar je onbeschaamd trots op mag zijn. Een stijve pik die groot is, niet te schuin, niet te dun en niet te puntig … Een ideale stijve pik,  dat kan nog net. Maar afwijkingen van perfectie worden zelden bezongen. En een slappe pik als iets prachtigs? Je hoort het alleen soms van een echte geliefde, maar ik geloofde het dan al niet meer.

 

Ik denk dat het belangrijk is om ook de pik meer te gaan vieren. Als iets kostbaars, als een prachtig instrument van verbinding. Als iets intiems en waardevols. Als een te koesteren essentie van een man. Niet wegzetten als iets vies, iets geks, iets raars, of iets dat moet voldoen aan bepaalde richtlijnen. Niet als een wapen. Ik denk dat het heel belangrijk is om hier een verandering in te brengen. En ik breek daarvoor graag een lans. Dus daarom nog een keer voor mijn eigen pik: drie hoera’s. Hoera Hoera Hoera.

 

Oefening.

Voor hem: Schrijf eens wat liefs en moois over je pik. Een liefdesbrief aan jezelf.

En voor haar: Doe dit eens voor een geliefde. Zachte woorden waarin je je man en zijn pik eert.

Mijn ouders scheidden toen ik drie was. Ze bleven in liefdevolle verbinding met elkaar, en alle verjaardagen en feestdagen vierden wij als gezin. Maar ze kregen eigen huizen en eigen levens. Mijn vader een vriendin en enkele minnaressen. Mijn moeder een vriendin en een vriend die ze zag als wij bij mijn vader waren. Mijn vader zagen wij 5 van de 14 dagen en als kunstenaar had hij de luxe veel vrij te kunnen nemen en tijd met ons door te brengen. Zijn vrouwen liet hij dan vaak buiten de deur. De vriendin van mijn moeder, en haar dochter, zagen we wel vaker. Mijn moeder liet mij weten dat ze niet lesbisch was, maar erg van deze vrouw hield. En daar liet ik het maar bij. Naast de wat minder positieve herinneringen over de actieve feministische beweging waar zij in zaten, zijn het positieve herinneringen. Het liet mij zien dat liefde in vele vormen mag bestaan. Al voelde het niet alsof dat voor mij ook een echte optie was.

 

De norm is nog steeds heteroseksueel en monogaam. En voor mijzelf als kleine man voelde dat als de enige optie waarmee ik gelukkig zou kunnen worden. Dat gaf een zekere rust … een hoop vragen die ik daarmee beantwoord had. Maar het gaf ook een hoop onrust. Want wat als ik op mannen zou vallen. Wat als ik niet gelukkig kon worden met één iemand. Wat zou dat dan betekenen. Hoe zou dat mijn leven beïnvloeden. In alle scenario’s die ik daarbij kon bedenken was ik ongelukkiger dan wanneer ik ‘gewoon’ op een vrouwen zou vallen. Het is iets waar veel mannen tegenaan lopen denk ik. Wát áls. En dan vooral: wat als ik op mannen val.

 

Voor mij was het gevolg dat ik er in mijn hoofd druk mee bezig ging. En dan vooral met er niet aan proberen te denken. Maar zoals dat gaat als je niet wil denken aan een roze olifant, dan is dat precies waar je aandacht naartoe gaat. Dan is dat waar je vervolgens nog harder aan moet gaan werken om er niet aan te denken. Het heeft jaren geduurd voor ik daarmee in rust ben gekomen. En pas toen kon ik gaan voelen of ik op mannen viel. Of ik lichamelijk zou willen zijn met mannen. Of ik misschien wel biseksueel was. Of misschien wel een homo. De onrust hierover heeft mij lang weggehouden bij het echt voelen van mijn eigen seksualiteit. En het heeft mij daarmee jaren tegengehouden om mijn seksualiteit en al de complexe zaken en gevoelens daaromheen echt te bevragen.

 

Het vervolg lees je volgende week!

Een dame laten voelen dat alles welkom is kan een ingang zijn tot heerlijke, verdiepende seks. Maar meiden leren van jongs af aan dat volle overgave misschien niet helemaal gepast is. Daarbij leren ze dat ze vooral veel aan de ander moeten denken. Dat het verlangen van de man daarbij ook nog in veel gevallen leidend moet zijn. En dat zij zich dus beter wat meer gedienstig dan vragend kunnen opstellen. Maar mijn ding –­ en ik denk van veel mannen –­ is dat ik vrouwen het meest opwindend vind als ze helemaal zichzelf durven te zijn. Alles van zichzelf durven te laten zien, te onderzoeken en te bevragen. Hun harde kant tonen, geen rekening houden met mij en hun bereidheid om wat nieuws te proberen waar zij zelf zin in hebben. Dat is waar ik van ‘aan’ ga. Maar zo veel openheid gaat niet vanzelf. En als ik erom vraag dan wordt het eerder een last dan een lust. Maar wat wel kan, is de schoonheid uitdagen. Mogelijkheden geven om dingen te voelen die ze eerder niet durfden. Het liefst op een manier dat zij daarin de leiding hebben.

 

Pijn doen is daar een prachtige vorm in. Niet de dame pijn doen. Maar open staan voor het ondergaan van pijn die de dame mij aandoet. Mijn dame heb ik daar wat mee geholpen. En dat beviel heel goed. Ik vroeg haar mij met haar platte hand in het gezicht te slaan om in zichzelf te voelen wat er dan gebeurt. Ik moet eerlijk zijn: het duurde nog een aantal weken voor ze zichzelf toestond dit ook echt aan te gaan. Maar dat moment kwam.

De boys waren bij vrienden logeren en wij hadden de nacht samen. Op bed zittend vertelde ze ietwat verlegen dat ze het wel wilde proberen. Ik kuste haar en ging netjes op mijn knieën op het bed voor haar zitten. Zij ook op haar knieën om de juiste afstand te bepalen vanwaaruit ze mij een tik kon geven. Pets. Een tikje. “Ach schatje, dat voel ik toch niet”, lachte ik wat vrolijk. Haar wangen waren ondertussen roze geworden van het idee dat ze dit echt ging doen. “Oké, oké, dit wil je echt hè? Je gaat niet boos worden als het pijn doet hè, beloofd!” Ik beloofde het en sloot mijn ogen.

 

WAMM, haar hand landde vol op mijn linkerwang. Een ram adrenaline schoot mijn voorhoofd in. Ik opende mijn ogen en ze moest lachen om het enthousiasme dat ze in mijn gezicht zag. “Nog een keer, schatje. Neem je tijd. Ik zeg het wel als het te veel gaat worden.” En zo werd ik die avond met wisselende kracht door mijn dame lieftallig afgeranseld. Soms maakte de klap het gevoel los. Soms de spanning of een klap ging komen, de pijn en angst liet ik door mijn lijf glijden en omarmde ik in een diepe opwinding. Met gloeiende wangen en nadat ik twee keer per ongeluk op mijn oog was geslagen, opende ik mijn ogen om haar te zien. Haar energie was veranderd in die van een leeuwin. Wilde ogen en wild haar, terwijl ze zich klaarmaakte voor een laatste klap. Vol op mijn wang. Ik deinsde achteruit. Ietwat trillend bedankte ik haar. En vroeg of ze even extra lief wilden doen. Ze lachte er wat verlegen om, nestelde zich tegen het hoofdeind en nodigde mij uit mijn hoofd tegen haar borst te leggen terwijl ze mij zachtjes zou gaan aaien.

Het was een heerlijke nieuwe deur naar een prachtig nog opener verhouden.

In de boekenkast van mijn vader vond ik al boeken van kleine slanke Japanse vrouwen die met touwen waren vastgebonden. Ongemakkelijke posities waarin zij zich leken te berusten. Ik vond het ongemakkelijk, zo veel onderdanigheid. Mijn associatie was er een van domineren, overheersen en bezit nemen van deze weerloze vrouwen. Versterkt door het beeld van een cultuur waar vrouwen zich te voegen hebben naar de grillen van de man. De link naar erotiek en seksualiteit vond ik moeilijk te maken. Esthetisch kon ik er nog wel soep van maken, maar als ik denk aan de boeken in zijn kast komt vooral een gevoel van ongepastheid terug.

Ik heb het lang geparkeerd als een fetisj waar ik ver van wilden blijven. Nu blijkt dat ik het gewoon niet snapte. Dat ik de context niet had waarbinnen ik de schoonheid van dit spel kon waarderen. De erotische lading kon doorvoelen.

Rafelranden

Nieuwsgierig naar de rafelranden van de erotiek en aangemoedigd door mijn nieuwsgierige vrouw hebben we touw gekocht. We hebben YouTube opgezet en zijn starterfilmpjes gaan kijken. Ik heb mij als eerste laten vastbinden. Ik vond het vooral afstandelijk en ongemakkelijk om mijn meisje, bijna met haar tong uit de mond van concentratie, te zien worstellen met knopen terwijl ik als een object lag te wachten. Toen het mijn beurt was om haar vast te binden werd het zo mogelijk nog ongemakkelijker. Het vastbinden was tot daaraan toe. Maar toen mijn vrouw achteraf vertelde dat het haar vooral een onveilig gevoel gaf, overviel mij verdriet over hoe makkelijk zij haar beeld over de veiligheid die ik haar geef losliet op het moment dat ik een touw in mijn hand had. We hebben de touwen weggelegd en er een tijd niets meer mee gedaan. Tot ik werd uitgenodigd voor een basiscursus Shibari. En nu ben ik om … Nu zijn wij om. We vinden het prachtig en ik wil mij er de komende jaren in ontwikkelen om het af en toe te kunnen inbrengen in onze erotische ontmoetingen.

Sensueel

Shibari, zo vertelt ‘Gorgone‘ in een prachtige introductievideo, is een gesprek. Een gesprek dat niet gevoerd wordt met woorden, maar in variaties in beweging. De snelheid, nabijheid en kracht. Waarbij de binder (rigger) zich richt op de sensatie van de ontvanger. De intimiteit in de overgave kan daarbij zo intens zijn dat de ontvanger in een ‘sub space’ komt. Een plek waar zij (of hij) even loskomt van het dagelijkse en het lijfelijke. Maar ook ver daarvoor is er al een hoop te ontdekken. Het is een spel van vertrouwen, overgave en sensuele aanraking. Het is een bubbel waar je samen in kan stappen en waarin alle zintuigen liefde mogen ontvangen. Waarin energie tussen geliefden vrij mag stromen.

Intiem spel

De basis is simpel. Een startknoop, gewrichten vermijden, altijd dubbel touw en zo knopen dat het makkelijk los te maken is. Respect voor de ander en volle concentratie bij de ontmoeting. En hoewel het ook vast was gelukt met genoeg YouTube-tijd was het wel heel fijn om een aantal lessen te volgen.

Ik volgde ze bij Æbel Kluwer die mij meteen de eerste les het inzicht gaf waardoor ik plots begreep waar dit allemaal om gaat. Het knopen, zo vertelde hij, is een heerlijk intiem spel. Maar het uitpakken mag vele malen langer duren. In het losmaken kan heel veel van de erotiek  beleefd worden.

Liefdevol

Poef, my mind is blown. Hoe vreemd dat ik dat nog niet zelf had begrepen. Het lostrekken van de touwen langs de huid. De langzame ontspanning van de bevrijding. En de lichamelijke nabijheid bij het ontwarren van het touw. Waar de ontvanger ontspant en waarbij de rigger niets hoeft te denken, maar helemaal op kan gaan in de ander. Geen gepuzzel met knopen of zoektocht naar mooie constructies, maar een liefdevolle zachtheid waarin je de ander langzaam meer een ontspanning brengt. De ander in overgave in je armen voelen. Ruimte voor aanraking, zachte woorden en het versmelten in vertrouwen. Het opent een nieuwe wereld. Ik verwacht hier dus nog veel over te schrijven in de toekomst. Want wij vinden het heerlijk: <3

 

Al jaren worstelde ik met mijn pornoconsumptie. In veel gevallen bracht die de acteurs schade, en daar was ik mede-verantwoordelijk voor. Maar ook zorgde ik zo voor een discontact met mijn vrouw. Een deel van mijn seksualiteit was voor haar onzichtbaar. Maar de fantasieën, energie en verlangens die de films in mij losmaakten speelden wel degelijk mee in ons contact.

Na jaren twijfelen besloot ik op een stoute dag toch hierover met haar te praten. Zij wist wel dat ik porno keek, maar wat, hoe vaak en waarom waren allemaal niet eerder besproken.

Het resultaat van dit gesprek en vele gesprekken daarna was buiten verwachting goed. Het bijzondere was dat mijn fantasieën er gewoon konden zijn, toen ik haar erover vertelde. Dat als zij er niet altijd helemaal voor hoeft te gaan ik haar ook soms best mocht bekijken, om opgewonden te worden. Het bleek dat zij eigenlijk veel opener stond voor onderzoek dan ik had gedacht.

Een paar jaar eerder was ik al naar Mail en Femail geweest om speeltjes en boeken te kopen. En toen had ik ook al van alles aangeschaft, maar met gêne. Daardoor was het toch lastig om speeltjes te pakken of een boek te lezen. Het was altijd een drempel gebleven, maar de openheid van het gesprek over porno opende ook de deur naar deze gesprekken. We pakten de boeken weer uit de kast en begonnen meer te experimenteren.

Ik ben weer naar de erotische winkel gegaan en heb wat lieve speelse spulletjes gekocht. En daarna gingen we speuren naar wat goed voelt en wat niet. Wat spannend is en wat niet. En hoe dit verandert door de jaren. Het werd allemaal normaler en veiliger. Het is een openheid waarvan wij zijn gaan houden. Een openheid waardoor wij konden gaan onderzoeken.

En het begon met die ene avond dat ik mijn schaamte even opzij had gezet. Bij mijn dame op bed was gaan zitten en had gezegd. “Schatje ik wil het hebben met je over porno … “

 

👉 Vraag:
Heb jij het weleens over je relatie tot porno? En zou het niet bevrijdend zijn om daar wel, of met meer mensen over te praten. Misschien een mooie gelegenheid om dat gesprek met iemand aan te gaan?