Het is gelukt. Eindelijk. Ik masturbeer sinds 3 weken functioneel.

8 jaar geleden – ik kan het moment helder terug halen – vertelde ik mijn dame dat ik mijn omgang met seks ging veranderen. Dat ik niet langer mijn kostbare zaad zou verspillen en dat ik mijn seksuele energie ging leren omzetten in levensenergie. Dat ik … een multi-orgastische man ging worden.

Ik was die dag naar de winkel geweest en had mij laten inspireren door de achterkant van een boek bij Mail en Female. Trots presenteerde ik het door mij aangeschafte boek: “Seksuele geheimen van de MAN” door Mantak Chia en Douglas Abrams. 250 pagina’s met seksuele wijsheden, plaatjes, wegwijzers en oefeningen.

De weken erna ben ik gaan lezen. Hoofdstuk 1: Je eigen lichaam vormt het bewijs. Hoofdstuk 2: Ken u zelve. En toen hoofdstuk 3: Hoe word je een multi-orgastische man? Prachtig, dat schoot op. En wat bleek … Multi-orgastisch zou ik worden nadat ik de ejaculatie en het orgasme uit elkaar had gehaald. Met het orgasme als het voorportaal van de ejaculatie. Om multi-orgastisch te worden moest ik dus alleen niet meer ejaculeren. Maar wel en vooral ernaartoe werken en op tijd stoppen. Het klonk mij wat gekunsteld, maar ik ging er toch mee aan de slag. Ik las over de kleine hemelse kringloop en het door je hele lijf ademen van je seksuele energie, wat wel weer fijn klonk. De eerste oefening was buikademhaling. Daarna: tot honderd tellen, de stroom stopzetten en de pc-spiertraining. En toen, bij oefening 5, ging het mis.

Bij opdracht 5 moest ik gaan masturberen. 3 keer daags uitgebreid de tijd nemen en mijn dame vertellen dat ik weer naar beneden moest om mijn penis glad te maken met glijmiddel, mijn hele penis, scrotum en perineum met inbegrip van het miljoen-dollar punt, masseren en stimuleren … om daarna met mijn pc-spier mijn prostaat dicht te knijpen en mijn ejaculatie binnen te houden.

Nu praat ik tegenwoordig wat makkelijker over seks. Maar 8 jaar geleden was dit zo op tafel leggen om vervolgens 15 minuten in de badkamer te gaan staan trekken niet iets waar ik mij iets bij kon voorstellen. Daarbij dook het boek meteen in grote woorden en diepe betekenis.

En zo verdween het boek na een paar weken in de boekenkast in de woonkamer. Om mij daarna 8 jaar lang aan te staren. Mij herinnerend aan de gebroken beloften die ik die die dag bij thuiskomst had gemaakt.

Maar twee weken geleden heb ik dan toch eindelijk mijn eerste serieuze stappen gemaakt naar mijn multi-orgastische toekomst. Ik heb het multi-orgastische-man-light-boek gelezen: Alleen voor mannen (meervoudig orgasme, de handleiding) van Marleen Janssens en Jos Goosens. In een nacht heb ik het van kaft tot kaft verslonden. Nu is het boek wel erg gericht op mannen-mannen met interesse voor auto’s, lekkere wijven en stoere verhalen. Maar het was ook wel heel easy. Rustig aan … Week op week af … Twee keer per dag met jezelf aan de slag. Drie keer naar een bijna hoogtepunt masturberen terwijl je naar iets wits kijkt, en daarna met negen ademhalingen en een staartbeenbeweging je opwinding door je lijf ademen. En ja, dat ben ik dus gaan doen.

Ik ben dus ook al een paar weken mijn zaad niet meer door het doucheputje aan het spoelen. En dat voelt eigenlijk best goed. Omdat ik op weg ben om Multi-Orgastisch te worden, … omdat ik eindelijk mijn belofte aan het inlossen ben. Maar ook, en misschien wel het meest, omdat ik merk hoezeer we nu op een ander punt zijn. Dat ik nu vrolijk mijn dame toeroep dat ik ga masturberen. En dat zij rustig lezend in haar eigen boek niet eens meer opkijkt als ze terugroept dat dat klinkt als een heel fijn plan.

 

Multi orgastisch worden is misschien wel veel gevraagd. Maar een week niet klaarkomen … dat moet voor iedereen te doen zijn.

👉 Daag jezelf deze week eens uit om je kostbare zaad aan het eind van je masturbatiefeestje niet te laten vloeien!

Wie ben ik? Als het over seks gaat voel ik mij vooral een jongen van 45, al ben ik een man van 45. Zolang ik mij kan herinneren ben ik enthousiast bezig met lichamelijkheid, erotiek en seks. Ik heb een speelse, nieuwsgierige en open vrouw met wie ik alweer 20 jaar samen ben. Ik werk voor mijzelf aan projecten die mij energie geven. En ik heb twee zonen van 10 en 13, met wie ik veel lach. Ik kreeg van de sint dit jaar twee Shibari-touwen en we hebben daarna dus onze kinderen moeten vertellen waarom papa en mama het leuk vinden om elkaar vast te binden. Ik hoop lezers met mijn wekelijkse column te vermaken, inspireren en enthousiasmeren. Maar ik schrijf het ook – en misschien wel vooral – omdat ik het ontzettend leuk vind om over seks te schrijven. Liefs Stijn

 

Vele boeken zijn er volgeschreven over het belang van aanraking. Van de warmte die een kind krijgt en de impact die aanraking een leven lang heeft op de beleving van intimiteit. Op de openheid, het gevoel van eigenwaarde en de zoektocht naar contact. Ik ben het gelukkig nooit tekort gekomen. Mijn ouders waren heel fysiek. Knuffelen was iets dat hen van nature goed afging. Ik heb mij geliefd gevoeld en fysieke aanraking was een taal die mijn beide ouders beheersten. Al voelde ik wel ook vaak de onrust. Hun eigen angsten, verlangens en verdriet droegen zij zichtbaar en hun onrust voelde ik ook. Op kinderfoto’s zie ik het soms. Aan de houdingen, de blikken. En hoe ik mij als klein jongetje daartoe verhield. Hoe ik via de knuffels ook een deel van hun pijn en verdriet voelde. En later dat ik die probeerde te verhelpen door hen te knuffelen.

Mijn ouders vertelden mij vaak dat ik altijd zo lief was. Dat ik ze vaak kwam troosten en bij hen kwam en hoe mijn knuffels dan een deel van dat verdriet wegnamen. Ik denk dat daar iets is ontstaan wat ik nog steeds tegenkom. Dat ik met mijn aanraking de ander wil troosten, nuttig wil zijn, wil zorgen. Ik voel ook dat het ongemakkelijk voelt om niet te geven. Dat ik heb moeten leren om te nemen. Aanraken voor mijzelf. Om aanraking durven vragen is lastig en de neiging was dan soms om te nemen wat ik voelde dat mij toekwam, zonder dat ik het naar mijzelf toegaf. Dat ik mij ervoor schaamde en er dus niet over praatte. Dat het kwetsbaarder voelde om te vragen, dan om het gewoon maar te nemen. Mijn liefdes hebben mij daarin geholpen. De vrouwen in mijn leven hebben mij er in vele lichamelijke ontmoetingen van overtuigd dat alles er mag zijn. Maar dat was een lange weg. Een weg die ik ook nog steeds beloop. Want ook al ben ik 45, ik voel mij in intimiteit vaak nog dat jongetje. In een snoepwinkel zonder prijskaartjes. Gulzig en verlangend naar al het lekkers, maar onzeker over de prijs en of je het wel mag vragen. Of ik er wel genoeg voor terug kan geven.

  • Oefening: Aanraken heeft alles te maken met energie. Stel je open voor de energie van de ander. Je kan heel bewust aanraken door energie te geven of te nemen. Of neutraal aan te raken. Met je hoofd kan je die energie sturen. Probeer dat eens met een ander. En kijk eens of de ander voelt wanneer jij je intentie tijdens aanraking verandert.

Wie ben ik? Als het over seks gaat voel ik mij vooral een jongen van 45, al ben ik een man van 45. Zolang ik mij kan herinneren ben ik enthousiast bezig met lichamelijkheid, erotiek en seks. Ik heb een speelse, nieuwsgierige en open vrouw met wie ik alweer 20 jaar samen ben. Ik werk voor mijzelf aan projecten die mij energie geven. En ik heb twee zonen van 10 en 13, met wie ik veel lach. Ik kreeg van de sint dit jaar twee Shibari-touwen en we hebben daarna dus onze kinderen moeten vertellen waarom papa en mama het leuk vinden om elkaar vast te binden. Ik hoop lezers met mijn wekelijkse column te vermaken, inspireren en enthousiasmeren. Maar ik schrijf het ook – en misschien wel vooral – omdat ik het ontzettend leuk vind om over seks te schrijven. Liefs Stijn

In het begin was daar die avond, of middag, of nacht. Eigenlijk weet ik dat niet eens nu ik er zo aan denk. Goed, eerst was er die ontmoeting tussen mijn ouders. Ze hadden al een dochter, en worstelend met hun nieuwe verantwoordelijkheid, werk, ambities, lichamelijke gezondheid en twijfel, besloten zij dat het waarschijnlijk niet meer ging lukken om de relatie te redden. Maar toch, toch werd er in die periode blijkbaar nog gevreeën. Dat neem ik aan, want misschien werd er wel alleen geneukt. Hoe dan ook: het orgasme van mijn vader leidde tot de bevruchting van mijn moeder, die enkele weken later vertelde dat het afronden van de relatie lastiger was geworden wegens een klein mensje dat zich in haar buik aan het vormen was. En dat was het begin van mij.

De maanden van de zwangerschap vond mijn vader het moeilijk, zo vertelde mijn moeder mij laatst, om de nieuwe werkelijkheid te omarmen. De twijfel bleef aanwezig tot het moment dat hij mij voor het eerst vasthield. En vanaf toen was ik helemaal welkom. Gewild en geliefd. Ik kan mij er geen voorstelling van maken wat dit betekende. Of er echt een omslag was. Of er echt een weerstand was en of mijn vader het eens zou zijn met dit verhaal. Ik kan het hem niet meer vragen sinds hij al vele jaren geleden is overleden. Feit is wel dat ik mij altijd geliefd heb gevoeld.

Maar zo’n conceptie … ik vraag mij af of het invloed heeft gehad op mijn emotionele huishouding. Verwekt in een dynamiek vol tegenstrijdige gevoelens. De ruzies terwijl ik in de buik zat. De emotionele achtbaan die woedde in het lijf waar ik in groeide. Hun seksuele onrust … het is het fundament geweest waarop ik gebouwd bent. En een thema dat mijn hele jeugd bleef spelen, met elkaar en richting anderen. Zou ik anders zijn geweest als daar meer harmonie was geweest? Het zijn vragen zonder antwoorden, maar vragen die toch goed voelen om te stellen.

Ik vraag mij het ook af voor mijn kinderen. Ik heb ze wel verteld over het moment van verwekking. De eerste op een bed in een hotel in Egypte. Bezweet van de hitte. En de tweede op de bank voor het kampvuur in een boerderij waar wij een week verbleven. Maar de intentie, de emotie en het gevoel, dat vertel ik natuurlijk niet. Terwijl dat de energie was waar ze uit ontstaan zijn. De eerste uit een vrijpartij waarin ik voor het eerst in jaren in een soort van gulzige trans was geraakt. Waarbij mijn dame mij, toen ik werkte naar mijn orgasme, had aangekeken en vroeg of ik wat terug kon komen. Ik landde wat en we werkten samen door naar mijn orgasme. De tweede keer meer functioneel, hopend haar zwanger te maken. Op een kleedje op de bank. Rustig stotend naar openheid die na een aantal maanden misschien wel kon leiden tot een tweede bevruchting. Zou het niet mooi zijn voor de kinderen om te weten hoezeer wij verlangden naar meer verbinding. Hoe het vrijen voor bevruchting ons dichter bij elkaar had gebracht. Hoe we daarna in elkaars armen lagen en beide keren erna hadden uitgesproken dat het voelde alsof de bevruchting had plaatsgevonden.

Is die zoektocht, die liefde en die ontmoeting niet zo mooi dat ik dat met hen moet delen. Hun ‘origen story’. Of juist niet … en waarom dan niet. Al schrijvend voel ik dat het fijn is om het te benoemen. Dat het mij ruimte geeft om mij ertoe te verhouden. Dat alles er mag zijn. Dat wat plaats heeft gevonden is gebeurd en dat het goed is in het resultaat. Misschien toch leuk om de kinderen als ze wat ouder zijn ze eens over te vertellen over de energie waarin ze zijn verwekt. Als ze voor die tijd niet al deze blog gevonden hebben.

  • Opdracht: Wat is de emotie waarin jij verwekt bent. Of als je kinderen hebt: Wat is de energie waaruit zij ontsprongen zijn.
    Een mooi gespreksonderwerp met je ouders, je partner of misschien zelfs je kinderen.

Wie ben ik? Als het over seks gaat voel ik mij vooral een jongen van 45, al ben ik een man van 45. Zolang ik mij kan herinneren ben ik enthousiast bezig met lichamelijkheid, erotiek en seks. Ik heb een speelse, nieuwsgierige en open vrouw met wie ik alweer 20 jaar samen ben. Ik werk voor mijzelf aan projecten die mij energie geven. En ik heb twee zonen van 10 en 13, met wie ik veel lach. Ik kreeg van de sint dit jaar twee Shibari-touwen en we hebben daarna dus onze kinderen moeten vertellen waarom papa en mama het leuk vinden om elkaar vast te binden. Ik hoop lezers met mijn wekelijkse column te vermaken, inspireren en enthousiasmeren. Maar ik schrijf het ook -– en misschien wel vooral – omdat ik het ontzettend leuk vind om over seks te schrijven. Liefs Stijn

 

Seks seks seks seks seks seks seks seks… Er is weinig waar zoveel over gepraat wordt, maar waar vaak ook zo weinig over gezegd wordt. De meeste mensen doen eraan en bijna iedereen kan ervan genieten. Maar ervaringen delen, hulp vragen, onzekerheden uiten en de betekenis van de handelingen onderzoeken, dat zijn zaken die we vaak achterwege laten. Seks is in bijna iedere relatie een groot ding. Maar als erover gepraat wordt dan is dat vooral als het niet goed is, niet fijn is of niet vaak genoeg gebeurt. Ik zou het mooi vinden als we daar anders mee omgaan. Want zijn verhalen over fijne seks niet veel inspirerende en fijner om te delen?

Ik kom hierop door wat ik een paar weken geleden meemaakte:

Ik was met mijn moeder op een begrafenis van een vriend van mij opa. Nu denk je ‘wat heeft dat met seks te maken. Is dat niet ongepast om dit aan te halen in een column over seks’… En mijn antwoord daarop is ‘JA dat is ongepast’. En dat is nu net waar ik tegenaan liep. Waarom voelt dat ongepast. Waarom voelt het ongemakkelijk als je in de context van familie, de dood, vrienden en ouderdom over seks praat.

Maar even terug naar wat mij opviel. De weduwe van deze liefdevolle oude man sprak de genodigden toe. De dag ervoor had ze getwijfeld of ze iets ging zeggen, maar haar kleindochter had haar overtuigd dat dat goed zou zijn en dat zij dan iets kon vertellen over wat hen met elkaar verbond. Waarom ze al zo lang samen waren en wat het geheim van hun liefde was. En nu voel je al waar dit heen ging. De uitjes naar het bos, het samen eten, de verjaardagen van de kinderen en zelfs de gedeelde liefde voor dieren kwamen op tafel. Maar dat wat hun band uniek onderscheidde van alle andere relaties in hun leven, de intimiteit, de aanraking, het vrijen en het neuken, niets van dat werd genoemd. Het was waarschijnlijk niet eens bij haar opgekomen toen zij haar praatje aan het schrijven was. Dat wat hen al die jaren in zachte liefde met elkaar had verbonden werd niet gezien, niet genoemd en al zeker niet gevierd. En waarom niet? Het zou mij, en ongetwijfeld alle andere gasten, diep hebben geraakt als zij had verteld over hoe hij haar kon kussen. Hoe zij uren konden wegdromen met hun lijven in verstrengeling. Of hoe zij het zal missen om in de ochtend in haar nek gekust te worden.

Oefening (alleen als je zin hebt)

Omdat de dood en je geliefde geen fijne gedachte-oefening is, giet ik de vraag in een iets andere vorm. Schrijf een speech voor een 5-, 10-, 20- of 50-jarig jubileum en vertel daarin over je partner: verwoord hoe seksualiteit van waarde is geweest in de voorgaande jaren. Mijn versie:

Lieve Liza,

Jij was mijn eerste. Niet de eerste eerste, en ook niet mijn tweede of derde eerste. Maar wel de eerste die mij het gevoel gaf dat echt alles er mag zijn. Niet dat jij alles toelaat … dat ik alles maar kan doen. Maar wel dat alles wat ik denk, en voel, en wil, er mag zijn en dat jij je daar altijd in liefde tot verhoudt. Dat je mijn nieuwsgierigheid soms direct omarmt. Zo denk ik nog vol bewondering terug aan de eerste keer dat je mij op mijn verzoek met je platte hand in mijn gezicht sloeg. En soms had het tijd nodig, zoals mijn verlangen dat je in mijn aanwezigheid masturbeerde. En soms werkte het niet. Gedomineerd worden voelde voor jou niet veilig en dat stuk heb ik dus losgelaten. Maar niet omdat je mij afkeurt, niet omdat ik slecht ben. Maar omdat de liefde die wij delen en de seksualiteit tussen ons iets is waar wij samen voor kiezen. Samen van groeien. Het is een levenskracht geworden wat leuk, stout en snel kan of lang, traag en intens. En steeds ontmoet ik jou daar. Anders, open kwetsbaar, prachtig. Je hebt mij daarin ook de kans gegeven mijzelf te ontdekken en daar ben ik je dankbaar voor. Mijn liefde. Dank je wel voor de eerste 20 jaar en ik zie uit naar al het stouts dat ons de komende 20 jaar nog gaat brengen. Graag een proost op het lijf van mijn vrouw. En drie hoera’s voor mijn penis! Hoera, hoera, hoera.

Stijn

Als het over seks gaat voel ik mij vooral een jongen van 45, al ben ik een man van 45. Zolang ik mij kan herinneren ben ik enthousiast bezig met lichamelijkheid, erotiek en seks. Ik heb een speelse, nieuwsgierige en open vrouw met wie ik alweer 20 jaar samen ben. Ik werk voor mijzelf aan projecten die mij energie geven. En ik heb twee zonen van 10 en 13, met wie ik veel lach. Ik kreeg van de sint dit jaar twee Shibari-touwen en we hebben daarna dus onze kinderen moeten vertellen waarom papa en mama het leuk vinden om elkaar vast te binden. Ik hoop lezers met mijn wekelijkse column te vermaken, inspireren en enthousiasmeren. Maar ik schrijf het ook -– en misschien wel vooral – omdat ik het ontzettend leuk vind om over seks te schrijven.

Deze wekelijkse column gaat over seks. Hij gaat over kussen, likken, lachen, lezen, voelen, neuken, knuffelen, vragen, experimenteren, geven, nemen, vallen, delen, opstaan en nog veel meer. Hij gaat over mij en wat er bij mij speelde als jongetje, jongvolwassene en man. Maar misschien verheldert mijn column ook wel iets over jezelf, je partner of iemand anders die je niet helemaal begrijpt. De column gaat over mijn liefde voor de lichamelijke liefde en de worsteling met alles wat daarbij bovenkwam en komt. Het gaat raken aan zo veel dat er eigenlijk geen beginnen aan is. En daarom begin ik gewoon maar ergens om vervolgens mijn gevoel te volgen en jullie mee te nemen naar daar waar ik terechtkom.

Ik zal iedere column afsluiten met iets van een opdracht, advies of vraag waarmee je zelf aan de slag kan, in je hoofd, in gesprek of in een lichamelijke oefening.
Ook ga ik af en toe een boek waar ik enthousiast over ben bespreken. En er is genoeg ruimte voor stoute verhalen, gedachten en gevoelens. Het zal extreem open en kwetsbaar zijn en ik wil je dus ook vragen een beetje lief voor mij te zijn. Kwetsbaarheid online delen is extra spannend sinds ik ook googelbaar ben. Omdat mijn kinderen ook mijn naam kunnen googelen zal ik de column dus enkel ondertekenen met mijn voornaam.

Net als met seks zelf weet ik niet precies waar dit allemaal heengaat en wat er gaat gebeuren. Maar net als met seks ga ik het met liefde, aandacht en respect voor mijzelf en de ander aan. In dit geval ben jij dat, en natúúrlijk mag je de column op ieder moment wegleggen. Je mag het oneens zijn en je mag stukken overslaan die niet goed voelen. Als het te dichtbij komt mag je het van je af duwen. En als het je raakt mag je het toe laten. Je mag mij vragen stellen en je mag je mening geven. En je mag mij vragen bepaalde dingen te doen of juist te laten. Voor mij is het een cadeau van jou voor mij om via deze woorden in contact te zijn. Daar ben ik je dankbaar voor en ik zal er dus alles aan doen om je daarvoor te bedanken. Op een veilige, open en liefdevolle manier.

VRAAG:
Van vrouwen hoor ik vaak dat zij mannen niet begrijpen. En van mannen hoor ik vaak dat zij zichzelf ook niet helemaal doorgronden. Ik wil vanuit mijzelf allerlei zaken bespreken en bespreekbaar maken. Mocht je al vragen hebben, voel je dan vrij om ze te sturen via PB of onder deze post te plaatsen. Ik beloof op alle reacties terug te komen in toekomstige columns.

Stijn